GVANL0272_0272_42611

Duivelsjongen helpen de bezitter.Daar waren mensen die met den duvel omgingen. In Postel kwam er zo is nen heer en een madame mee een sjieke voituur. Die gaven aan de kinderen een dooske, een heel schoon dooske. Daar zat een klein beestje in. Die da aanpakten konden daar nie afgeraken of het moest gestolen worden. Ne knecht van de abdij had ook een dooske en dee kocht ne schone nieuwe rode zakdoek. En daar draaide ie da dooske in en ie liet nen tip uit zenne zak hangen. En de zakdoek wier gepikt (gestolen) en ie was er af. Die mensen die da hadden konden nie naar de kerk gaan en nie bidden. As ze aan tafel zaten, smeten ze de eerste beten tussen hun benen op de grond. Da was veur de meester. Maar ze kosten eens zoveel werken as nen andere.Ze ploegden een stuk dat eens zo groot was as nen andere. Ze droegen zakken mee een dubbel gewicht en ze kosten een heel vrachtkar verduwen.

In Postel reden een chique dame en heer rond in een koets. De twee gaven aan de kinderen een mooi doosje waarin een klein beestje zat. Wie het doosje aanvaardde, kon het daarna niet meer kwijtraken, tenzij het gestolen werd. De knecht van een abdij die ook zo'n doosje bezat, kocht een mooie nieuwe rode zakdoek. Hij wikkelde het doosje in de zakdoek en liet een punt van de zakdoek uit zijn broekzak hangen. De zakdoek werd gestolen en de knecht was van zijn doosje verlost.
Mensen die zo'n doosje bezaten, konden niet naar de kerk gaan en niet bidden. Wanneer ze aan tafel zaten, gooiden ze de eerste happen van het voedsel tussen hun benen op de grond. Die mensen konden wel dubbel zoveel werk verrichten als anderen.

G. Van Loock, Leuven, 1957

3.1 Duivels

antwerps (mol - dessel - retie)

534

fabulaat

Postel    Postel   

Postel    Postel