Hoofdtekst
Variante. In den tijd was dat op Axelwalle allemaal bos, en daar liep er ook vele ne werewulf, en op nen avond wilde hij ook op enen zijne rugge springen, maar zijn vel viel uit en hij wierd herkend, maar hij bedelde zo schoon aan den anderen dat hij het aan niemand zou gezeid hebben, want “mijnen tijd is toch ook ver uit” zei hij.
Onderwerp
SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   
Beschrijving
In de bossen in Axelwalle liep vroeger vaak een weerwolf rond. Op een avond wilde de weerwolf iemand op de rug springen. Zijn vel viel echter op de grond, waardoor de weerwolf werd herkend. De weerwolf legde smekend uit dat zijn tijd bijna om was en wist de persoon die hem had herkend, te overhalen aan niemand iets te vertellen.
Bron
S. Bohez, Leuven, 1956
Commentaar
1.6 Weerwolven
oost-vlaams (tussen leie en schelde)
432
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Heurne   
Plaats van Handelen
Axelwalle   
