Hoofdtekst
De deze die naar de kaarteleggers of waarzeggers gingen moesten betrouwen hebben, anders kosten ze niet zeggen. Vroeger stond op iedere kerremesse een waarzeggerskraam en ze keken ton in jen hand en ze begosten de toekomste te voorspellen.
Beschrijving
Wie naar een kaartlegger of waarzegger ging, moest erin geloven, want anders kon er niets voorspeld worden.
Bron
W. Van Houcke, Leuven, 1970
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (houtland)
542
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Koekelare   
