Hoofdtekst
De duvel hie yn 'e skrúf sitten. Dêr hied er danich syn bikomst fan, dat hy wie deabinaud foar de skrúf woarn.
Nou wie der in man, dy wist dat. Dy hie syn siele oan 'e duvel forkocht foar jild en nou soe de duvel him de oare deis om fjouwer ûre ophelje. Dat stie yn 't kontrakt dat dy man sels mei bloed ûndertekene hie.
De man dy sei tsjin syn wiif: "As de duvel moarn by de doar komt, mastû foar him stean gean mei de pels omheech."
Doe't er de oare deis kom, die se dat.
Doe rôp de duvel: "O heden, de skrúf, de skrúf, de skrúf!"
En hy naeide gleon ta de doar út.
Nou wie der in man, dy wist dat. Dy hie syn siele oan 'e duvel forkocht foar jild en nou soe de duvel him de oare deis om fjouwer ûre ophelje. Dat stie yn 't kontrakt dat dy man sels mei bloed ûndertekene hie.
De man dy sei tsjin syn wiif: "As de duvel moarn by de doar komt, mastû foar him stean gean mei de pels omheech."
Doe't er de oare deis kom, die se dat.
Doe rôp de duvel: "O heden, de skrúf, de skrúf, de skrúf!"
En hy naeide gleon ta de doar út.
Beschrijving
Een man heeft zijn ziel verkocht aan de duivel. Omdat de duivel nogal een angsthaas is, spreekt hij met zijn vrouw af de duivel eens flink te laten schrikken. Als de duivel bij het huis van het echtpaar komt, wacht de vrouw hem op met een dierenpels om zich heen. De duivel wordt zo bang dat hij zich snel uit de voeten maakt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 115, verhaal 9 (archief MI)
Commentaar
10 oktober 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21