PSMET0291_0292_42650

Man stopt de vloed.Wa kik na vertel is van een vrouw die geneze wier van de vloed en dat heb ik zelf meegemokt. 't Is gebeurd in Kontich: 'k noem de naam van da mens nie want 'k weet nie of die familie 't gere zou hebbe da dees geschiedenis bekend zou weurre. Gelak da'k zee, kreeg die vrouw de vloed en die was mor nie tege te houwe. Den doktoor kost daar oek niks on doen. 't Is dan da ze nor ne man ginge, waarvan ze zeeë dat em de vloed kost doen oephouwe. Die man die gaf dan e pakske vuil, stinkende vodde vol bloed mee. Die vodde muste afkoke en dat afkooksel must gedroenke weurre. "As ze mij die vodde liete zien" hee die vrouw later tege mij gezee, "was ekkik d'r zoe vies van, da'k alle geweld must doen oem nie over te geve. Mor wa doe ne mens al nie in al z'n miseries hé! Ik mokte van mijn hert ne stien en 'k zee tege mijne vent: "Kookt die vodde mor af. 'k Kan er van overgeve ofwel van geneze." Z'hee dat afkooksel dan gedroenken en z'is geneze van heure vloed. Of d'r na toeverij of kwakzalverij mè gemoeid is, sé da weet 'k nie. Mor 'k heb thuis toch hoere vertelle da't bloed van nen drachtigen haas de vloed geneesde. En zoe weet 'k nog da ze bij ons thuis over ne jager sprekte die as em nen drachtigen haas schoot, 't bloed oepving in zakdoeke oem d'rmee de vloed tege te houwe.

Een vrouw die hevige bloedingen had, kon niet door de dokter worden geholpen. Men ging te rade bij een genezer, die een pakje vuile, stinkende, bebloede doeken meegaf. Die doeken moest men in kokend water leggen. De zieke vrouw moest dat afkooksel opdrinken. Daarna genas de vrouw. Sommige mensen vertelden dat het bloed van een drachtige haas 'de vloed' kon stoppen.

P. Smets, Leuven, 1965

2.2 Tovenaars

antwerps (tss. antw. agglomeratie en rupelstreek)

375

fabulaat

Edegem    Edegem