CJ011707

Der wie us in húshâlding, dy bistie út in boer, in boerinne en in jonkje. De lju wennen tige iensum. Op in joun kommen der ûnforhoeds rovers ta 't hûs yn. Dy bounen de boer en de boerinne fêst. It jonkje lieten se gewurde.
Doe hellen dy rovers allerhande itenspullen út 'e kelder en bigongen oan 't miel. Doe't se dêr sa sieten to iten, sei de boer: "Mat der gjin hindrik en flintrik by?" (Hindrik en flintrik is in oar wurd foar moster)
"Ja", seinen se.
Doe sei de boer tsjin syn jonkje: "Helje dû even Hindrik en Flintrik op."
Mar dat wienen twa greate forskuorrende hounen. Dy hieten sa. It jonkje kaem der mei yn 'e keamer en o heden, dy beiden fleagen fuort de rovers nei de strôtte. Dat dy makken gau-gau dat se der weikamen.
Sy lieten alles achter dat se byelkoar roofd hienen.
It jonkje krige gau in mes en snie de touwen los, dêr't syn heit en mem mei fêstboun sieten.

AT 1530* - The Man and his Two Dogs    AT 1530* - The Man and his Two Dogs   

ATU 1530* - The Man and his Dogs.    ATU 1530* - The Man and his Dogs.   

Boer, boerin en zoon worden overvallen door rovers die de ouders vastbinden. De rovers gaan eten, en vinden het goed dat de zoon Hendrik en Flintrik, Fries voor mosterd, gaat halen. Als blijkt dat het grote honden zijn die zo heten, vluchten de rovers.

Corpus Jaarsma, verslag 117, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)

10 oktober 1966

The Man and his Two Dogs

Hindrik    Hindrik   

Hendrik    Hendrik   

Flintrik    Flintrik   

2013-03-01 14:46:21