MDESC0155_0155_15177 - Het paddekot

Me vaoder wos nog e kleen mannetje. En e gienk gaon kiek’n. En die dao wunde adde nog paster ewist. En att’n koên ad, die up e rampe kwam’n, e begraofde ze lik mensch’n. En d’ofsteej ed up e niet ekomm’n van de padd’n. Vaoder e dat oendedduust keers verteld. En e gienk gaon kiek’n. En de padd’n sproeng’n en kam’n je teg’n. En de mensch’n die daobiej weund’n, gieng’n gaon kiek’n, eni, ze gieng’n om te wet’n wuk dat ’t wos. En dao, nulder vlees, a ze ’t tussch’n twee tallor’n ezo leîn, en ze wild’n, ze kek’n toen, ’t zat e padde tussch’n. En up de schouwe, a j’ binn’n kwam, ’t zat dao ol weerskant’n twee padd’n te kiek’n nao joen. En d’n paster, d’n dek’n van Pop’rieng, en e ze ofejaogd, mi e wisje, e jaogde z’of, in e pit mi Doorniekse kook. Maor en e vele ruze ad, wi. En d’n dek’n zei: “Ollemaole lez’n”. En Doornikse kook, en direkt e boom eplant d’rup.

Een boer bij wie veel konijnen stierven, begroef al zijn dieren alsof het mensen waren. Na verloop van tijd had die boer echter te kampen met een paddenplaag. De deken is de padden komen wegjagen. Hij heeft ze in een put gejaagd, waarover hij Doorniks kalk gooide en daarboven een boom liet planten.

M. Deschrijver, Gent, 1961

4. Historische sagen

west-vlaams (poperinge en omstreken)

335

Kindertijd van de vader van de informant

fabulaat

Paddekot (Abele)    Paddekot (Abele)   

Abele    Abele   

Doornik    Doornik