Hoofdtekst
Mohamed: "Sommige moppen kun je niet vertellen als er ouderen bij zijn. Moppen over de oorlog bijvoorbeeld. Die hebben de ouderen zelf meegemaakt. Mijn eigen opa heeft in de oorlog bloembollen moeten eten."
Theo: "Bloembollen? Was dat in Nederland dan?"
Mohamed: "Nee, in Marokko."
Theo: "De Nederlanders hebben in de oorlog hier tulpenbollen gegeten."
Mohamed: "Tulpenbollen, bloembollen. Die heeft mijn opa in Marokko gegeten. Die moesten ze dan uitgraven en dan aten ze ze op. Ik zou er niet aan moeten denken, maar toen hadden ze honger."
Theo: "Hoe kwam het dat er zo weinig te eten was?"
Mohamed: "Ze hadden alles meegenomen naar Spanje."
Theo: "De Duitsers?"
Mohamed: "Nee, naar Spanje. De Spanjaarden."
Theo: "Ik dacht dat in de oorlog Noord-Afrika bezet was door de Duitsers?"
Mohamed: "Nee, Marokko door de Spanjaarden."
Theo: "Door het leger van dictator Franco?"
Mohamed: "Ja, de soldaten van Franco namen alles mee naar Spanje. Er was bijna geen brood. Brood kostte toen heel veel geld: zeg maar honderd gulden. Dat kon haast geen mens betalen. Dan moesten ze bloembollen eten, net als mijn opa. Van 1940 tot 3 maart 1945 was het oorlog. Bij jullie ook, hè?"
Theo: "Ja, van 1940 tot en met 1945."
Mohamed: "Maar bij jullie waren het de Duitsers? De bezetters..."
Theo: "Ja, hier waren het de Duitsers."
Mohamed: "Over de oorlog kun je geen moppen vertellen, waar oude mensen bij zijn."
Later doen we nog eens navraag bij Mohamed: wat waren dat nou voor bloembollen? Het waren zeker geen tulpenbollen, aldus Mohamed. Hij kent de naam niet, maar het waren bollen van witte bloemen. Je kon de bollen ook wassen, drogen en tot meel vermalen. Dan kon je er soort brood van bakken.
(Parafrase van het gesprek, verteld op 25 augustus 1999 wn 29 september 1999 te Lombok, Utrecht)
Theo: "Bloembollen? Was dat in Nederland dan?"
Mohamed: "Nee, in Marokko."
Theo: "De Nederlanders hebben in de oorlog hier tulpenbollen gegeten."
Mohamed: "Tulpenbollen, bloembollen. Die heeft mijn opa in Marokko gegeten. Die moesten ze dan uitgraven en dan aten ze ze op. Ik zou er niet aan moeten denken, maar toen hadden ze honger."
Theo: "Hoe kwam het dat er zo weinig te eten was?"
Mohamed: "Ze hadden alles meegenomen naar Spanje."
Theo: "De Duitsers?"
Mohamed: "Nee, naar Spanje. De Spanjaarden."
Theo: "Ik dacht dat in de oorlog Noord-Afrika bezet was door de Duitsers?"
Mohamed: "Nee, Marokko door de Spanjaarden."
Theo: "Door het leger van dictator Franco?"
Mohamed: "Ja, de soldaten van Franco namen alles mee naar Spanje. Er was bijna geen brood. Brood kostte toen heel veel geld: zeg maar honderd gulden. Dat kon haast geen mens betalen. Dan moesten ze bloembollen eten, net als mijn opa. Van 1940 tot 3 maart 1945 was het oorlog. Bij jullie ook, hè?"
Theo: "Ja, van 1940 tot en met 1945."
Mohamed: "Maar bij jullie waren het de Duitsers? De bezetters..."
Theo: "Ja, hier waren het de Duitsers."
Mohamed: "Over de oorlog kun je geen moppen vertellen, waar oude mensen bij zijn."
Later doen we nog eens navraag bij Mohamed: wat waren dat nou voor bloembollen? Het waren zeker geen tulpenbollen, aldus Mohamed. Hij kent de naam niet, maar het waren bollen van witte bloemen. Je kon de bollen ook wassen, drogen en tot meel vermalen. Dan kon je er soort brood van bakken.
(Parafrase van het gesprek, verteld op 25 augustus 1999 wn 29 september 1999 te Lombok, Utrecht)
Beschrijving
Tijdens de Tweede Wereldoorlog is er in Marokko ook honger geleden. Men heeft toen ook bloembollen gegeten.
Bron
parafrase van dialoog
Commentaar
25 augustus 1999 en aanvulling op 29 september 1999
Naam Overig in Tekst
Spanjaarden   
Duitsers   
Franco   
Noord-Afrika   
Tweede Wereldoorlog   
Naam Locatie in Tekst
Nederland   
Marokko   
Spanje   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
