KBRUY0171_0172_45397

Hansje en Grietje.
Die waren helemaal verdwaald in 't bos hé, zodat ze zochten hoe ze er uit moesten geraken, en ze gingen hout rapen hé en ze hadden dan hard geraapt, op een kruiwagen hé.En dan ging het avond worden, en ze dachten van naar huis te komen, maar toen waren de ouders en de kruiwagen, die was ook weg hé. En toen dwaalden ze rond in dat bos, totdat ze door den duur aan een huizeke kwamen.En ze klopten op de deur, en er kwam daar een heks opendoen hé. En die zei - ze vroegen dat ze mochten binnenkomen. En ze mochten binnenkomen, en ze kregen eten.En dinges, Grietje, die moest helpen werken hé, en Hansje, die zette ze in een kot. En moest Grietje die veel eten geven, dat hij dik en vet werd, hé. En dan..., dat weet ik er nu nog van zie.En dan deed Grietje dat hé. En dan kwam ze vragen: "Hans, steek uw vinger eens door die tralie?" En dan voelde ze aan die vingers of dat ze dikker geworden waren hé. Maar door den duur, Grietje, die was nu slim, die zei: "Hier is een stukske hout zie, steek dat door de tralies, dat ze 't niet zie." En dan stak hij dat door de tralies, en ze zei: "Maar ge blijft toch zo mager, ge zoudt wat vetter moeten zijn. Grietje, geeft hem veel meer eten zulle, want hij moet dikker worden."Ja, allé, waar was 'k nu; voor de rest, 't gaat toch zo goed niet meer zulle. Ja. . .Ah, ja, toen, toen moest Grietje de oven heet stoken, hé. Door den duur was hij dan dik genoeg. Grietje moest de oven gereed stoken, voor, voor dan in te bakken hé. . . 't Was allemaal zo simpel hé. Enne, Grietje - de heks zei: "Is de oven heet genoeg?" "Ik weet niet," zei Grietje, gij zou zelf eens moeten zien." En toen ging ze op een stoeleke, zo'n krukske, staan, om in de oven te zien hé. En Griet had rap de deur los gemaakt van Hans zijn kot zo hé. En toen kwam die rap afgelopen, en met twee duwden ze toen de heks in de oven. En toen brandde ze op hé.En toen gingen ze zien naar dat huizeke hé, dat was, de muren waren van peperkoek, en de ramen en deuren, dat was van cholocade hé. En toen sneden de daar stukken af, en toen aten ze tot dat ze niet meer konden.En dan gingen ze op zoek naar huis. En door den duur vonden ze hun thuis hé. En toen zeiden ze dat tegen hun vader, en hun vader pakt de kruiwagen, en ze reden naar dat huizeke hé. En ze sneden daar maar grote stukken af en ze reden die naar huis. Allemaal maar peperkoek en chocolade. En ze hebben gegeten, en gegeten. En als ze niet opgehouden zijn hé, dan eten ze nog hé. Zo eindigde dat bij mij dan, veel vertelselkes.

ATU 0327A - Hansel and Gretel.    ATU 0327A - Hansel and Gretel.   

AT 0327A - Hansel and Gretel    AT 0327A - Hansel and Gretel   

Hansje en Grietje verdwaalden toen ze in het bos hout aan het rapen waren. Tegen de avond kwamen ze bij een huisje en klopte er aan. Er deed een heks open, die hen binnen liet en eten gaf. Grietje moest helpen met het werk en Hansje werd in een hok opgesloten, zodat hij dik werd. De heks vroeg Hansje regelmatig een vinger door de tralies te steken, zodat ze kon voelen of hij al dik genoeg was om op te eten. Grietje gaf haar broer de raad om een dun stukje hout door de tralies te steken, waardoor de heks zei: "Maar Hansje, je blijft toch zo mager, je zou wat vetter moeten worden". Op zekere dag moest Grietje de oven heet stoken om Hansje te bakken. "Is de oven heet genoeg?", vroeg de heks, waarop Grietje antwoordde: "Ik weet het niet, je zou zelf eens moeten kijken". Toen de heks op een stoeltje stond om in de oven te kijken, maakte Grietje snel de deur van Hansjes hok open en duwden de twee de heks in de oven. Hansje en Grietje gingen naar buiten en aten van de muren van het huisje, die van peperkoek waren. De ramen en de deuren waren van chocolade. Hansje en Grietje zochten hun huis en vertelden hun ouders wat ze hadden meegemaakt. Hun moeder en vader gingen mee naar het huisje van de heks, waar ze zich tegoed deden aan de peperkoek en chocolade.

K. Bruynseels, Leuven, 1991

7. Sprookjes

antwerps (nijlen)

19

fabulaat

Grietje    Grietje   

Hansje    Hansje   

Nijlen    Nijlen