Hoofdtekst
Nów gaon ich dich nog ein zèggen. Jà, heksen, dat waoren gemeinlik (gewoonlijk) zoë van die auw wijfkes, vuil en liëlik. En dao, es-te van Boorse-n âfkumps (afkomt), de Kluijt, wètste hé (PK: jao, jao) en dao in dèi coté dao woënde ouch zoë ein. En dèi grónd dao lènks-opn dat is dao ollemaol gooie grónd hé. En dat waor ene boer, ene sjermante (vrij grote) boer, dèi haw dao veul land liggen. En, nów 't lès (laatst) hèit er mich dat gezag, dóww trof ich dèi minsch, want ich kènde dèi eigelik mer van wijd (ver), en dów waoren ver aan 't kallen (praten) (ge)'komen en dów zag ee dat. Dat zaot zoë: ee haw den ougs âf, en dèi steeng (stond) in schouven rech hé, wie dat vreuger meneer (manier) war, op 't veld. En dów waor dat wijf dao aan 't zeumeren (zanten) wie ze zagten, dat kèns-te misschiens nog? (PK: jao good); jà, en ee waor 's aoves, 't waor schoëne zomerdâg, ging er nog ins door 't veld heer (heen), of er waor nog erges nao tów gegangen of get, ee keem dao toch langs. Jà en dao zuut (ziet) er die vrouw: 'Nog zoë laat...' dènk er in z'n eigen, dat moot ich toch ins in de gater hater hauwen, - 't waor bekan duuster hé. En toen zaog er dat die neet iërlik waor: eedere kiër es ze achter enen houp keem, troch (trok) ze zich dao ene ferme wèsch (pluk) uit. Jà en ee zuut dat en natuurlik, ee maak zich kaod (kwaad) en juug (jaagt) heur eweg. Jà, en die kosj meujlik (kon moeilijk) anders es goon hé, mer op de kop van 't land dräjt (draait) ze zich um, kijk ins nao hem en dów grómmelde ze zoë get tusschen heur tan (tanden). Mer good, dao waor niks miër van en dèi minsch dach ouch aan niks miër, tot 's jaors d' r op, staon dao weer vruchten. Mer toen waor dao van al los: ze steengen vol ónkruid, en dat waor d'r angers dao neet, ómzègges gein ónkruid haw er dao, zag dèi minsch, en toen 't koren dan hoëg waor, kump 'n ónwèir op, en dao laogen zijn vruchten; en 'jao', zèit dèi minsch, 'dat is miër, mer zjus mij land dat 't het ergsten haw.' Dat is dan toch straf hé, es-te dat huurs, zèg ich mer. Jao en dów hawwen ze van al gedoon, mèssen laoten doen in Rèikem en pawmen (palmen) gezat en zoë, en dów ging 't weer dat jaor d'r op, ouch weer good. Mer kijk, es zoë get gebeurd is, toch eigenaardig. En dèi minsch dèi gelof (geloofde) dao aan, hé, oh jujjao!
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Heksen waren gewoonlijk vieze oude vrouwtjes. In Boorsem woonde ook een heks.
Een boer uit Boorsem had zijn oogst mooi in schoven bijeengebonden. 's Avonds zag de boer hoe de heks in zijn veld rondliep en uit elke schoof wat koren trok. Een jaar later stond het veld van de boer vol onkruid. Door een hevige onweersbui waren bovendien alle vruchten op de grond gevallen. Omdat de mensen overal palmtakjes hadden gehangen, was de oogst het volgende jaar weer goed.
Een boer uit Boorsem had zijn oogst mooi in schoven bijeengebonden. 's Avonds zag de boer hoe de heks in zijn veld rondliep en uit elke schoof wat koren trok. Een jaar later stond het veld van de boer vol onkruid. Door een hevige onweersbui waren bovendien alle vruchten op de grond gevallen. Omdat de mensen overal palmtakjes hadden gehangen, was de oogst het volgende jaar weer goed.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
O/V/148bis
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Opgrimbie   
Plaats van Handelen
Boorsem   
