LOMBO353

TM: "Wat was het voor wijk in de oorlog?"
AM: "Ja, gezellig, gemoedelijk. De mensen gingen met elkaar om zoals het nu nog zou moeten wezen. Ik zeg: de saamhorigheid die was goed, hoor. Ja, je had er een enkele tussen, hoor."
MD: "Kwamen de mensen veel bij elkaar over de vloer?"
AM: "Ja, ik woonde in de Kanonstraat toen. Het laatste jaar. Van de hongerwinter. We deden veel, je deed veel samen. Ik had bloem gepikt, en dat ging dan naar Maarten Goedgeluk, een huisvriend, dat ging naar nog een huisvriendinnetje. Bij Goedgeluk waren d'r drie, vier mensen. Dat regelde je met mekaar. En m'n vader ging 's nachts kolen pikken [...]; cokes voor de kachel. En die had de hele zolder volliggen. Alleen om uit te delen, en voor z'n eigen natuurlijk. Maar de hele buurt profiteerde van mekaar. Nee, de saamhorigheid was heel goed hoor."
TM: "Dat is na de oorlog nog wel een tijdje gebleven."
AM: "Ja, dat is een beetje uitgeluwd, hè?"
(Verteld op 4 november 1999 te Lombok, Utrecht, aan Theo Meder en Marie van Dijk)

Tijdens de oorlog was er veel saamhorigheid in de wijk. Er werd voedsel en brandstof gestolen en met elkaar gedeeld. De verteller stal meel uit de Duitse bakkerij. Zijn vader stal cokes.

bandopname vraaggesprek met Theo Meder en Marie van Dijk (archief Meertens Instituut)

4 november 1999

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

Maarten Goedgeluk    Maarten Goedgeluk   

Kanonstraat    Kanonstraat   

2013-03-01 14:46:21