LOMBO369

G: Er rijdt een mevrouw van 60 jaar bij me, hoofdverpleegkundige maar alleenstaande vrouw, en die heeft één zus en één zwager. En die zwager die doet alles voor d'r, opknappen en... en die mijnheer die overlijdt, heel plotseling, twee dagen voordat ze af moest rijden. Dus nou, die heeft in de auto zitten huilen, een hele les zitten huilen geloof ik. Ik heb alle verhalen moeten aanhoren. Ik zeg nou, je kan nu geen examen doen, ik probeer wel een regeling te treffen. Dat examen hoefde ze nou niet te betalen, enfin, dat waren zo mijn gedachten. Ik zeg je moet gewoon bekijken hoe je je eigen voelt. Enfin, op het examen komt er een heel bleek bekkie binnen. Ik zeg: Ben je toch gekomen? Zegt ze: Ja, ik kan wel thuis blijven zitten maar dat is ook helemaal niks. En ze slaagt met vlag en wimpel, hoe vind je dat nou? De eerste keer dat ze examen moest doen.
(Op 17 augustus 1999 verteld te Lombok)

Vlak voordat een vrouw rijexamen moet doen, is er een sterfgeval in de familie. De vrouw komt met al haar verdriet toch examen doen en slaagt met vlag en wimpel.

interview met Theo Meder en Marie van Dijk, 17 augustus 1999 (bandopname archief MI)

17 augustus 1999

2013-03-01 14:46:21