Hoofdtekst
O wiender joenk woaren giengen me no ’t land vo ’t helpen, te kappen in de vruchten an ’t Hoazegras en De Vrede oengeveer; ’t Was dor ’n Hollander bie en j’ahd de mode van ip uus (ons) te sloan mè z’n hand. M’n zuster was ’n komieke en zei: "Lat me gerust, toveroare”. Je was dovoaren kwoad en je zei: "Let mor ip, ‘k kunnen meer of broad eten. Moest ‘k willen, ‘k zoen j’n voader kunnen doen nor huus lopen”. Ze lachte zie dormee. Mo diezelfste noene, - ik moesten olle noene nor huus vo de koeien te melken - moeder en ik hoarden ’n vint langs de zoldertrap no boven lopen. M’aan miender nateurlijk vree (veel) benauwd. Voader é ’s avends nog gekeken os ’t er do gin vint zat, mo ‘t was do niemand.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   
Beschrijving
Twee meisjes gingen op het veld bij 't Hazegras en De Vrede helpen met het werk. Er werkte ook een Hollander, die de gewoonte had om iedereen een klopje op de rug te geven. Eén van de meisjes vond dat niet prettig en zei: "Laat me met rust, tovenaar!" Daarop sprak de man gekrenkt: "Let maar op, want ik kan meer dan brood eten! Ik zou je vader naar huis kunnen doen lopen". De meisjes lachten en werkten voort. 's Middags moesten de meisjes altijd naar huis om de koeien te melken. Die middag hoorden ze een man langs de zoldertrap naar boven lopen.
Bron
C. Dewaele, Leuven, 1967
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (oostkust)
393
memoraat
Naam Overig in Tekst
Hazegras (Knokke)   
De Vrede (Knokke)   
Vrede (De) (Knokke)   
Naam Locatie in Tekst
Bredene   
