Hoofdtekst
VG: "Maar ik hoor van die Marokkaanse meisjes: ja, als je in Marokko bent, dan zie je gewoon de geesten over straat vliegen, hahaha, weet je. Dat soort dingen hoor ik dan. Of je hoort allemaal geluiden. Ik heb ook nog... ik weet niet... dat is een Marokkaans verhaal. Dat moet in Marokko heel erg bekend zijn. 't Ging over een uh... 't ging over een heel arm gezin. Dat woonde in een flat enzo. En ze hoorden op de wc telkens van: 'Help mij. Help mij.' En iedereen was bang."
RvW: "Met die ring?"
VG: "Ja. Nee, met die uh, met die emmers goud."
TM: "Ga maar door."
VG: "Toen hoorden ze elke keer: 'Help mij, help mij.' En iedereen was bang. En die arme gezinnen gingen allemaal vluchten en wat dan ook. Toen was er nog een keer zo'n gezin, die was ook heel arm; dat was met een man en een vrouw en vier kinderen. En ze waren echt heel arm. Nou, die gingen dus in dat huis wonen. Dus die man zegt: 'Ja, wat heb ik te verliezen? Ik moet kijken wat het is. Misschien is het wel echt iemand die in nood zit ofzo.' Dus die man ging kijken en zag 'ie daar een geest zitten van een man, of van een... ja, van een man in een hele witte jurk. Met twee emmers goud aan zijn handen. En toen zei die geest, zeg maar: 'Help mij. Die emmers zijn zo zwaar. Verlos me van deze emmers, dan zal ik zorgen dat je niet meer in armoede leeft.' Dus die man had die emmers gepakt. Dus die emmers... dus die man is heel rijk - zeg maar - nou, en die emmers worden elke dag bijgevuld. Er komt gewoon elke dag geld bij. Wat eraf gaat, komt er ook gelijk weer bij. Dat schijnt een heel bekend verhaal te zijn."
TM: "Hmm."
MvD: "Mooi, mooi."
TM: "En? Van wie heb je dat gehoord?"
VG: "Van Fatiah. Van een meisje, van een meisje, die heeft bij mij in groep acht gezeten, en die zit ook hier op school."
TM: "Een Marokkaans meisje."
VG: "Ja."
(Verteld op 19 januari 2000 in het Volksbuurtmuseum te Lombok)
RvW: "Met die ring?"
VG: "Ja. Nee, met die uh, met die emmers goud."
TM: "Ga maar door."
VG: "Toen hoorden ze elke keer: 'Help mij, help mij.' En iedereen was bang. En die arme gezinnen gingen allemaal vluchten en wat dan ook. Toen was er nog een keer zo'n gezin, die was ook heel arm; dat was met een man en een vrouw en vier kinderen. En ze waren echt heel arm. Nou, die gingen dus in dat huis wonen. Dus die man zegt: 'Ja, wat heb ik te verliezen? Ik moet kijken wat het is. Misschien is het wel echt iemand die in nood zit ofzo.' Dus die man ging kijken en zag 'ie daar een geest zitten van een man, of van een... ja, van een man in een hele witte jurk. Met twee emmers goud aan zijn handen. En toen zei die geest, zeg maar: 'Help mij. Die emmers zijn zo zwaar. Verlos me van deze emmers, dan zal ik zorgen dat je niet meer in armoede leeft.' Dus die man had die emmers gepakt. Dus die emmers... dus die man is heel rijk - zeg maar - nou, en die emmers worden elke dag bijgevuld. Er komt gewoon elke dag geld bij. Wat eraf gaat, komt er ook gelijk weer bij. Dat schijnt een heel bekend verhaal te zijn."
TM: "Hmm."
MvD: "Mooi, mooi."
TM: "En? Van wie heb je dat gehoord?"
VG: "Van Fatiah. Van een meisje, van een meisje, die heeft bij mij in groep acht gezeten, en die zit ook hier op school."
TM: "Een Marokkaans meisje."
VG: "Ja."
(Verteld op 19 januari 2000 in het Volksbuurtmuseum te Lombok)
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
Beschrijving
In een flat huist een geest. De arme mensen die erin wonen, horen regelmatig om hulp roepen. De mensen zijn er bang voor en vluchten. Op een keer woont er weer een arm gezin. De vader besluit te gaan kijken en vindt een geest met in iedere hand een emmer met goud. De geest vraagt hem om hem te verlossen van de emmers; dan zal hij daarna altijd in rijkdom kunnen leven. Het gezin is vanaf dat moment rijk. Al het goud dat wordt uitgegeven, wordt vanzelf weer aangevuld in de emmers.
Bron
bandopname van interview (archief MI)
Commentaar
19 januari 2000
Der verborgene Schatz.
Naam Overig in Tekst
Marokkaans
Marokkaans
Fatiah
Fatiah
Naam Locatie in Tekst
Marokko
Marokko
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21