HSCHO0861_0861_11047

En dan had je ook verhaalkes..; De ‘läöi’ kwamen bijeen allemaal zitten, ze zaten bijeen, ze hadden geen T.V. Er waren zo huizen waar ze allemaal bijeen kwamen, dat heb ik ook nog meegemaakt. In sommige huizen was het de zoete inval. En dan werd daar altijd verteld en het ging altijd … Dan begonnen ze te vertellen over spoken en weerwolven en zoiets. En in ‘Roosmer’ - mijn pa (= † Frans Peusens - Muermans, Bonderstraat 70) was van ‘Roosmer’ - daar waren ze ook weer zo’n avond bezig geweest van dat en daar waren ‘läöi’, die hadden echt bang, een panische angst. En op een keer, hadden ze zo in de schuur - voor de vloer van de schuur pakten ze klei, vette klei en daar deden ze ‘spierkes’ onder, ‘haeksel’ (= spiertjes stro, fijngekapt stro). En daar maakten ze de vloer van voor op te ‘djasse’ met de ‘vljeugel’ (= dorsvlegel) dan. En ze waren dan weer aan het ‘kalle’ geweest (van spoken en co) en toen gingen ze een plasje doen en ze gingen allemaal buitenuit en alles, maar het was ‘alle kaante’ (= overal) donker, hé! En ineens zet éne ene ‘kèèk’ (= schreeuw) uit en Nolke die verschrikt zich zo fel en die springt en die springt in een hoop klei wat ‘vjadeg’ lag - dat was zo’n ‘pratsj’ (= slijmerig, vettig boeltje) - en toen dacht hij dat ze hem vasthielden! Hij ‘kékde’ alles wat (hij kon) (= zo hard als hij kon) en toen viel hij ten langen leste met z’n achterwerk in de klei [lachend].

Enkele mensen waren bang omdat men de hele avond over spoken en weerwolven had verteld. Een man die buiten een boodschap ging doen, schrok toen hij plots een luide schreeuw hoorde. De man was zo geschrokken dat hij in een hoop kleverige klei stapte. Daardoor geloofde de man dat hij door een wezen werd vastgehouden. Uiteindelijk viel de paniekerige man met zijn achterwerk in de klei.

H. Schoefs, Leuven, 1996

1.4 Luchtgeesten

limburgs (groot-riemst)

49E 861

fabulaat

Vroenhoven    Vroenhoven