MOP40600

Mevrouw Dieper ging naar de stad. Ze vroeg of Jantje mee wou gaan. Maar Jantje wou dat niet. En de zus van Jantje wel en de vader ook. Dus ze gingen weg. Jantje bleef alleen thuis. Maar de moeder had niets gezegd over de telefoon opnemen en de deur open maken. Daarvoor gold immers de standaard afspraak. Opeens ging de bel. Jantje deed open.
Daar stond een meisje en vroeg: "Mag ik voor een kusje naar binnen?"
"Natuurlijk," zei Jantje.
"Mag ik voor een kusje op de bank zitten?" vraagt het meisje.
"Ja hoor," zegt Jantje.
"Mag ik voor een kusje naar boven?" vroeg het meisje.
"Ja hoor," zei Jantje.
"Mag ik voor een kusje naar je kamer?" vraagt het meisje weer.
"Ja hoor," zegt Jantje.
"Mag ik voor een kusje op je bed liggen?"
"Ja hoor."
"Mag ik voor een kusje bij je slapen?"
"Ja hoor," zegt Jantje.
's Avonds komt moeder binnen en zegt: "Jantje Dieper, Jantje Dieper!"
Zegt Jantje: "Ik kan niet dieper."
Wel een beetje schunnig, hè?!
(Op 8 maart 2000 per email vanuit Roermond toegezonden door Jochem en David Mokveld)

Mevrouw Dieper gaat naar de stad maar Jantje wil thuisblijven. Hij laat een meisje binnen dat telkens kusjes geeft. Ze belanden in bed. Als moeder zijn naam roept (Jantje Dieper), roept Jantje terug dat hij dat niet kan.

Op 8 maart 2000 per email vanuit Roermond toegezonden door Jochem en David Mokveld

8 maart 2000

Dieper    Dieper   

Jantje    Jantje   

2013-03-01 14:46:20