LOMBO480

MJ: "En we hadden hier ook in de buurt een vaste man, en dat was, ja, dat noemde je dan een bedelaar. En die kwam iedere zaterdag hier geld halen. En toen in de hongerwinter, en dan kwam 'ie en dan gaf m'n moeder hem wel eens iets van brood mee, want ze gaf hem geen geld meer op het laatst, maar dan gaf ze hem een sneetje brood. Dan had je zo'n keukentafeltje, weet je. En toen ineens in de hongerwinter, toen is 'ie niet meer verschenen. En daar heb m'n moeder het wel zó benauwd mee gehad, dat die man die kwam nooit meer. Toen is ze nog gaan zoeken in Wijk C, want ze dacht dat 'ie daar vandaan kwam. En niemand wist waar die man gebleven was. Ja, dat was ook zoiets... En dan zeiden wij... Die man die had zo'n baard en die zag er ook echt als zo'n zwerver uit, weet je wel. Maar mijn moeder dacht altijd dat 'ie in Wijk C had gewoond, en toen verscheen die niet meer. Dat zijn ook van die dingen, daar blijf je wel bij als kind. Denk je: ja, hoe kan zo'n man nou verdwijnen, hè? Ja, ook zo mooi. Nou ja, mooi, mooi, maar dat zijn van die dingen die ik nog uit mijn jeugd heb, die ik nog weet."
TM: "Hij is waarschijnlijk gewoon overleden?"
MJ: "Dat zal best."
[...]
MvD: "Nou ja, je wantrouwt het toch. Ik wantrouw het ook: want misschien dat 'ie zich heel vies maakte of... om maar..."
MJ: "Nou, dat heb ik later ook wel eens gedacht. Ik dacht: misschien deed die man het er wel om, dat 'ie één keer in de week hier eventjes èh... Hij kreeg altijd geld, dat weet ik wel, in het begin, maar later kreeg hij dan ook wel wat eten. Brood, brood hoor. Ja, ik geloof dat mijn moeder dat eens geopperd heeft, van: wie weet heeft hij me al die jaren wel..."
MvD: "Maar ze had dus ook een schuldgevoel toen 'ie niet meer kwam?"
MJ: "Ja, ze had het er moeilijk mee, want ze ging in Wijk C ging ze zoeken. Dan ging ze naar de markt en dan zei ze: 'Ik ga gelijk eens even kijken, hoor,' zei ze, 'of ik 'm niet kan vinden.' Maar niemand wist iets van waar 'ie kwam... Daarom dacht ik later ook: die heb misschien de boel wel opgelicht."
MvD: "Misschien was het wel een keurige man."
MJ: "Ja, ja, ja. Die op zo'n manier een paar centen binnen kreeg. En je weet niet: misschien dat hij werkeloos was, en dat hij zo'n manier toch..."
(Verteld te Lombok op 8 maart 2000)

Een verlopen zwerver komt elke zaterdag om geld bedelen. Hij krijgt geld, en in de hongerwinter voedsel. Op een keer verschijnt hij niet meer. De moeder van de vertelster voelt zich er schuldig onder en gaat de man nog zoeken in een andere wijk. Zij vindt hem nooit en niemand weet waar de man gebleven is. Later wordt nog wel vermoed dat het een oplichter was.

Interview 8 maart 2000 (bandopname archief Meertens Instituut)

8 maart 2000

Wijk C    Wijk C   

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

2013-03-01 14:46:21