Hoofdtekst
MJ: "Dan hadden we hier in de buurt met de kinderen... en dan ging ik hier, op dat kleine rotplaatsje, dat was hier, dan gingen we Sneeuwwitje spelen. En dan had ik zo'n jurk van m'n eerste communie, zo'n witte jurk. Ik heb hem wel eens aangehad, maar ook wel andere kinderen die... En dan moest je als lijk op die plaats liggen, met die kaboutertjes d'r omheen. Ja, dat deden we hier wel."
[...]
TM: "En als u Sneeuwwitje speelde, wie was dan de prins?"
MJ: "Uh, nou ja, het meisje wat natuurlijk in de buurt was, want we hadden wel een jochie in de buurt, maar die was te... zo'n rauwdouwer. Die we er dan weer uit zouden kunnen kiezen, die wilden we dan weer niet. Dus dan namen we een of ander meisje, Didi Evertsen onder andere, die we dan... Maar op een gegeven moment toen werd ik een beetje commercieel. En... mijn moeder gaf een fles limonade, gazeuse, dat zegt jullie ook niks misschien. En dan kreeg iedereen limonade en dan ging ik vijf centen vragen voor 't entree op het plaatsje, haha. En dan beurden we nog wat terug. Ik dacht... en dan heb ik het net over die Didi Evertsen. En dan kwam die moeder op hoge poten naar mijn moeder van: 'Een schande dat ze moet bet...!' En dan zei mijn moeder: 'Wat is hier aan de hand? Er wordt hier toch niet betaald?' Haha. 'Jawel,' zei ze, 'want Didi moest vijf cent betalen, en Didi had het niet gehad, en toen mocht ze niet meedoen.' Het huis was te klein. Hahaha! Dat schiet me nou ineens weer te binnen. Mijn moeder was des duivels! Dat ik een stuiver van die kinderen ging vragen."
[...]
MJ: "Je had hier ook de dubbeltjeswinkel, hè, in de Kanaalstraat. Dus zodoende, als ik dan vier dubbeltjes had - want je was misschien met acht of tien kinderen, dan - dan had ik weer een paar dubbeltjes te besteden. Maar dan ging ik ook delen, hoor! Want ik weet wel als ik wat van mijn moeder mocht kopen voor een dubbeltje, degene die bij je was, die deelde je het ook. Dat deed je ook als kind, hè? [...]"
MvD: "Maar u ging Sneeuwwitje dus uitbeelden?"
MJ: "Ja, ja, ja. Ik had zo'n witte jurk van de eerste communie. En die kinderen met die rode dingen dan. En dan maakten ze een baard van zo'n wit stukje karton. En dat kon er net zo hangen."
FF: "Geen watten?"
MJ: "Nee, nee, dat was toch veel te duur! Hoe kwam je nou aan een pak watten? Dat was veel te duur toch? Nee, stukjes papier. En d'r was d'r eentje bij, en die had er van die knipjes in gegeven, maar dan scheurde dat gauw. Ja, nou weet ik het weer. Prachtig was dat."
TM: "En dan lag Sneeuwwitje in de glazen kist zogenaamd..."
MJ: "Nee, op de grond, op een kleedje."
TM: "En hoe kwam ze dan weer tot leven?"
MJ: "Ja, dat ging dan op een bepaalde manier, natuurlijk, hè? Een moest tegen d'r voet aan schoppen. Ja, dat is zo."
TM: "Tegen d'r voet aan schoppen?"
MJ: "Tegen d'r voet aanschoppen, en dan kwam ze weer bij..."
FF: "Niet met een kusje. U lokt het wel uit, maar..."
MJ: "Och man!"
(Verteld te Lombok op 8 maart 2000)
[...]
TM: "En als u Sneeuwwitje speelde, wie was dan de prins?"
MJ: "Uh, nou ja, het meisje wat natuurlijk in de buurt was, want we hadden wel een jochie in de buurt, maar die was te... zo'n rauwdouwer. Die we er dan weer uit zouden kunnen kiezen, die wilden we dan weer niet. Dus dan namen we een of ander meisje, Didi Evertsen onder andere, die we dan... Maar op een gegeven moment toen werd ik een beetje commercieel. En... mijn moeder gaf een fles limonade, gazeuse, dat zegt jullie ook niks misschien. En dan kreeg iedereen limonade en dan ging ik vijf centen vragen voor 't entree op het plaatsje, haha. En dan beurden we nog wat terug. Ik dacht... en dan heb ik het net over die Didi Evertsen. En dan kwam die moeder op hoge poten naar mijn moeder van: 'Een schande dat ze moet bet...!' En dan zei mijn moeder: 'Wat is hier aan de hand? Er wordt hier toch niet betaald?' Haha. 'Jawel,' zei ze, 'want Didi moest vijf cent betalen, en Didi had het niet gehad, en toen mocht ze niet meedoen.' Het huis was te klein. Hahaha! Dat schiet me nou ineens weer te binnen. Mijn moeder was des duivels! Dat ik een stuiver van die kinderen ging vragen."
[...]
MJ: "Je had hier ook de dubbeltjeswinkel, hè, in de Kanaalstraat. Dus zodoende, als ik dan vier dubbeltjes had - want je was misschien met acht of tien kinderen, dan - dan had ik weer een paar dubbeltjes te besteden. Maar dan ging ik ook delen, hoor! Want ik weet wel als ik wat van mijn moeder mocht kopen voor een dubbeltje, degene die bij je was, die deelde je het ook. Dat deed je ook als kind, hè? [...]"
MvD: "Maar u ging Sneeuwwitje dus uitbeelden?"
MJ: "Ja, ja, ja. Ik had zo'n witte jurk van de eerste communie. En die kinderen met die rode dingen dan. En dan maakten ze een baard van zo'n wit stukje karton. En dat kon er net zo hangen."
FF: "Geen watten?"
MJ: "Nee, nee, dat was toch veel te duur! Hoe kwam je nou aan een pak watten? Dat was veel te duur toch? Nee, stukjes papier. En d'r was d'r eentje bij, en die had er van die knipjes in gegeven, maar dan scheurde dat gauw. Ja, nou weet ik het weer. Prachtig was dat."
TM: "En dan lag Sneeuwwitje in de glazen kist zogenaamd..."
MJ: "Nee, op de grond, op een kleedje."
TM: "En hoe kwam ze dan weer tot leven?"
MJ: "Ja, dat ging dan op een bepaalde manier, natuurlijk, hè? Een moest tegen d'r voet aan schoppen. Ja, dat is zo."
TM: "Tegen d'r voet aan schoppen?"
MJ: "Tegen d'r voet aanschoppen, en dan kwam ze weer bij..."
FF: "Niet met een kusje. U lokt het wel uit, maar..."
MJ: "Och man!"
(Verteld te Lombok op 8 maart 2000)
Beschrijving
Als kind speelde de vertelster sprookjes na, zoals Sneeuwwitje. Ze droeg dan haar witte jurk van de eerste communie. De prins werd ook door een meisje gespeeld. Sneeuwwitje komt weer tot leven na een schop tegen haar voet. Op een keer vroeg ze aan alle kinderen een stuiver entree, waarmee ze dan later snoep zou kunnen kopen. Een moeder komt verhaal halen over de entree van een stuiver.
Bron
Interview 8 maart 2000 (bandopname archief Meertens Instituut)
Commentaar
8 maart 2000
Naam Overig in Tekst
Sneeuwwitje 
Sneeuwwitje 
Didi Evertsen
Didi Evertsen
Naam Locatie in Tekst
Kanaalstraat
Kanaalstraat
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21