Hoofdtekst
Dat was een geboertje (kleine boerderij) op den Waaienburg. Dat kind schreeuwde daar dag en nacht. ’t Wilde niet meer eten en z’hebben daar naar de paters geweest. Ze krijste (weende) toen niet meer. De pater heeft dat afgelezen en hij zweette derbij.
Als entwien etwod komt vragen, had’n gezeid, je meug nooit laten van geven. ’t Was daar een vrouwmens, ze kwam ook en ‘k waren aan ’t bakken en ze vroeg: “Heb je geen ovenkoeke of drie”? Maar ze waren niet gereed en dat vrouwmens geloofde dat niet.Ze kregen daar ook geen butter meer. ’t Moet al van datzelfde vrouwmens zijn. En ze gingen nog een keer naar de paters en hij gaf etwod mee en hij zei: “Steekt dat onder de deure”. ’t Was etwod van niet vele, ’t was een kort takje met laptjes van bloemen.
Als entwien etwod komt vragen, had’n gezeid, je meug nooit laten van geven. ’t Was daar een vrouwmens, ze kwam ook en ‘k waren aan ’t bakken en ze vroeg: “Heb je geen ovenkoeke of drie”? Maar ze waren niet gereed en dat vrouwmens geloofde dat niet.Ze kregen daar ook geen butter meer. ’t Moet al van datzelfde vrouwmens zijn. En ze gingen nog een keer naar de paters en hij gaf etwod mee en hij zei: “Steekt dat onder de deure”. ’t Was etwod van niet vele, ’t was een kort takje met laptjes van bloemen.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
Beschrijving
In een boerderijtje op de Waaienberg had men een kindje dat de hele tijd huilde en bovendien niet meer wilde eten. Toen men het kind door de paters liet overlezen, zweette de geestelijke van inspanning. De pater sprak tot de mensen: "Als er iemand iets komt vragen, dan mag je nooit iets geven!"
Toen de mensen op een dag ovenkoeken aan het bakken waren, kwam er een vrouw langs die enkele koeken wilde. "De koeken zijn nog niet klaar", sprak men tot de vrouw, die dat niet geloofde. Omdat die mensen daarna geen boter meer konden karnen, gingen ze te rade bij de paters, van wie ze een takje met bloemen kregen om onder de deur te steken.
Toen de mensen op een dag ovenkoeken aan het bakken waren, kwam er een vrouw langs die enkele koeken wilde. "De koeken zijn nog niet klaar", sprak men tot de vrouw, die dat niet geloofde. Omdat die mensen daarna geen boter meer konden karnen, gingen ze te rade bij de paters, van wie ze een takje met bloemen kregen om onder de deur te steken.
Bron
A.-M. Devynck, Leuven, 1965
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (franse grens)
211
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Haringe
Haringe
Plaats van Handelen
Waaienberg (Haringe)
Waaienberg (Haringe)