Hoofdtekst
Menne peternoenk, Johannes, kâm es lôt thuis. Da wor inne Jannestrôt, op den Oppenhof. 't Wor ne felle winter en 't wor môneschijn. Menne noenk keek um, en zag ne groete zwatte hond op de weg. Hê hâ ginne schrik, mo goenk toch e bitje rapper. Hê keek nog es um, en hê zôg da de hond veul grutter gewjodde wor. Hê begos te loepe om op de groete weg te gerôke. Toen keek ter nog es um, en de hond wor zoe groet datter nemie euver zen schôuwer kos zien. Hê vulde zennen asem in zennen nak. 's Anderdôgs hâ ter de geel verf, mor hê is ter toch deur gekome.
Onderwerp
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
  
Beschrijving
Op een winteravond wandelde een man bij maneschijn naar huis langs de Jannestraat. Op de Oppenhof zag de man plots een grote zwarte hond op de weg staan. Toen de man nog eens omkeek, zag hij dat de hond veel groter was geworden. De volgende dag was de man ernstig ziek, maar hij is toch weer genezen.
Bron
M. Hermans, Leuven, 1966
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (herk-de-stad)
221
Oom van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Stevoort   
Plaats van Handelen
Oppenhof (Stevoort)   
Jannestraat (Stevoort)   
