Hoofdtekst
Ruitersdam-Haasdonk.Op het einde van de straat die dwars door het dorp loopt, naar Burcht en Kruibeke toe, ligt een dam, Ruitersdam genaamd. In de winter is het bijna onmogelijk die dam in te wandelen, zware wielslagen, water en modder beletten de toegang. Doch in de zomer wanneer alles zandiger wordt kan men wandelen tot aan de beruchte put en het kleine kapelleke, dat het Haasdonkse volk daar heeft geplaatst uit dankbaarheid.De benaming “Ruitersdam” komt voort van de legende die de zeer ouden van dagen nog geloven.Eens, zeer lang geleden, niemand kent het jaartal, stond op het einde van die dam een kasteel. Een prachtig kasteel. Met torentjes, versterkingen, ramen met loodvensters en daarrond een grote wal.De heer die het kasteel bewoonde had zijn ziel verkocht aan de duivel. Iedere nacht was het kasteel verlicht in de mooiste kleuren. Er werd gefeest, gedronken, gedanst en gezongen. De ruiters (ruitersdam) reden met vlammende paarden en knetterende zwaarden door die dam, naar en van het kasteel. De mensen hebben dat nooit gezien want niemand durfde kijken naar al dat duivelse gedoe. Maar de muziek drong door tot buiten de muren van het kasteel. De schijn van de lichten sloegen als de bliksem op en neer. Of die heer een dame had heeft men nooit geweten, maar ridders, knechten en paarden waren er bij de vleet.Op zekere nacht bij een geweldig onweder is het kasteel vergaan. Het is weggezonken. De wallen sloten zich over het kasteel heen. Wanneer de mensen van hun schrik bekomen waren en de plaats gingen benaderen, waren zij zo onder de indruk van het gebeurde dat zij een kapelleke ter ere van O.L.Vrouw aan een boom vastmaakten. Toen zij nog wat vranker werden gingen zij de grond en het water omwoelen, doch geen enkele steen is van dat kasteel overgebleven, niets, maar niets was er te vinden.Nog leeft de legende voort. Het kapelleke blijft onderhouden en door de mensen van de buurt bezocht bij tegenslag en ziekte.De duidelijkheid van het verhaal verzwakt nochtans en zal eens, als het kasteel, vergaan tot er niets meer van overblijft.
Beschrijving
Op de straat die naar Burcht en Kruibeke leidde, lag een dam die 'Ruitersdam' werd genoemd. In de winter was het door water en modder bijna onmogelijk om die dam te betreden. In de zomer kan men daarentegen wandelen tot bij de beruchte put en het kapelletje.
Lang geleden stond aan het einde van die dam een prachtig kasteel dat door een wal werd omringd. De kasteelheer had zijn ziel aan de duivel verkocht. 's Nachts was het kasteel mooi verlicht en werd er gefeest, gedronken, gedanst en gezongen. De ruiters reden met vlammende paarden en knetterende zwaarden door de dam. Op een nacht is het kasteel tijdens een hevig onweer verzonken. De inwoners van Haasdonk waren zo onder de indruk van die gebeurtenis dat ze een kapelletje ter ere van Onze Lieve Vrouw aan een boom hebben gehangen. Het kapelletje wordt door buurtbewoners bezocht in tijden van ziekte en ongeluk. Van het kasteel heeft men nooit een steen teruggevonden.
Lang geleden stond aan het einde van die dam een prachtig kasteel dat door een wal werd omringd. De kasteelheer had zijn ziel aan de duivel verkocht. 's Nachts was het kasteel mooi verlicht en werd er gefeest, gedronken, gedanst en gezongen. De ruiters reden met vlammende paarden en knetterende zwaarden door de dam. Op een nacht is het kasteel tijdens een hevig onweer verzonken. De inwoners van Haasdonk waren zo onder de indruk van die gebeurtenis dat ze een kapelletje ter ere van Onze Lieve Vrouw aan een boom hebben gehangen. Het kapelletje wordt door buurtbewoners bezocht in tijden van ziekte en ongeluk. Van het kasteel heeft men nooit een steen teruggevonden.
Bron
H. Verherstraeten, Leuven, 1970
Commentaar
4. Historische sagen
oost-vlaams (noordelijk waasland)
315
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Ruitersdam   
Naam Locatie in Tekst
Haasdonk   
Plaats van Handelen
Ruitersdam   
Burcht   
Kruibeke   
