Hoofdtekst
[Verteller wandelt rond met een bijl en fluit; hij begint in het Perzisch en vertaalt dat]
Er was iemand, er was niemand. Behalve God, er was niemand. Er was een houthakker, die in het bos aan het wandelen was. En opeens hoorde hij een geluid, een angstig geluid. "Grrr, grrr, grrr." Hij werd angstig. Hier kijken, daar kijken, en opeens zag 'ie een grote, zwarte beer. Hij werd nog angstiger. Hij ging achter een boom zich verstoppen. De beer kwam naar voren. "Grrr, grrr, grrr. Hé houthakker, je hoeft niet bang voor mij te zijn. Ik ga je toch niets doen? Ik ben gewoon op zoek naar de honing." Pfoeh. Nou, de houthakker was blij. "Nou, weet je wat, beer? Ik weet waar de honing is. Ik zal jou laten zien. Ik ken ergens een plekje die heel veel honing heeft. Maar als je mij niks doet." "Nee, dat was ik ook niet van plan," zegt de beer. Nou, vanaf die tijd worden ze dikke vriendjes. Gaan met elkaar wandelen, gaan met elkaar praten. Op een dag zei de houthakker tegen de beer: "Beer, ben jij ooit aan de andere kant van het bos geweest? " "Nou, eigenlijk niet. Hoezo?" "Ik wil graag een keer aan die andere kant gaan, maar dat kan ik niet. Want die rivier hè, die rivier die in het midden in het bos is... ik kan gewoon niet zwemmen. Maar ik wil graag eventjes die andere kant zien. En jij dan? Weet jij misschien iets van die andere kant?" De beer zegt: "Nee. Ik weet helemaal niks van. Maar dat is helemaal geen probleem. Jij kan niet zwemmen. Je kan op mijn schouder zitten en ik breng jou gewoon naar die andere kant." Nou, ze beslissen om dat te doen. Die houthakker zit op de rug van de beer, en dan gaan ze de rivier oversteken. "Grr, grr, grr." Midden in het rivier springt een vis naar buiten, en dan de beer was even helemaal vergeten dat die houthakker kon niet zwemmen. Hij laat die arme houthakker in het water vallen en dan springt 'ie naar de vis. Pakt 'ie 'm. En die houthakker was: "Hola, hee, ik ben bijna verdronken. Hellup, ik kan niet zwemmen!" Nou, de beer pakt 'm uit het water, zet 'm weer op zijn schouder en dan gaat 'ie op de stenen. Die houthakker was heel erg boos, maar durfde het ook niet te zeggen. Maar toch zegt 'ie dat, zegt 'ie: "Waarom? Jij wist toch dat ik kan niet zwemmen?" "Och ja, ik was het even vergeten. Ik zag een vis." "Nou, zullen we weer vriendjes zijn?" Zei de beer: "Ja, okee." Dan geven zij elkaar weer een tikje en nog wat en: "Och, mijn lieve beer." En de beer zegt: "Och, mijn houthakker."
[Publiek lacht, omdat de verteller dit met een zware berenstem zegt en er zelf om moet lachen]
Nou, ze waren weer vriendjes en ze gingen weer door met hun optocht. Dat was een prachtige bos aan die andere kant. De vogels waren aan het zingen. [De verteller fluit als een vogel]. Hoor die vogels, en de tijgers en leeuwen in het bos. Maar de houthakker was niet bang, want de beer was bij hem en kon hem beschermen. Nou, ze gingen een tijdje door en door en door, en uiteindelijk werden ze moe van het lopen en het wandelen en wandelen. De houthakker zei: "Beer, weet je wat? Ik ben gewoon een beetje moe. Ik heb zin om eventjes te gaan rusten. Eventjes te gaan slapen." "Nou, dat is goed. Dat wil ik ook graag." Ze gingen onder de schaduw van een hele grote boom eventjes liggen, maar ze waren nog vijf minuten gelegen daar, komen de bijen en de muggen met zo'n geluid: "Zmmmm zmmm zmmm". [Verteller maakt gebaren van het wegslaan van muggen]. Nee, ze konden er gewoon niet van slapen. Worden ze wakker van. De houthakker zegt: "Weet je wat? Ik heb een idee. Als één van ons gaat gewoon liggen slapen, en dan die andere zorgen dat die muggen weggaan, dan kunnen wij misschien lekker gaan slapen." "O, dat is een goeie idee," zei de beer. Maar wie gaat het eerste slapen? Nou, wie gaat er het eerste slapen? Gaat eerste slapen? Uiteindelijk, de beer mocht gaan slapen. De beer slaapt, en de houthakker pakt een blad van de boom, en dan gaat 'ie de muggen heel zorgvuldig wegjagen. Nou, de beer slaapt heel lekker, en dan wordt 'ie wakker: "Hrrrm, hrrm." En de houthakker zegt: "Beer, heb jij lekker geslapen?" "Hm hm." "Fijne dromen gehad?" "Hm hm." "Nou, nu ben ik aan de beurt." De houthakker gaat slapen. De beer pakt de blad. Komen de muggen. "Zmmmm." De beer... [verteller gebaart heftig] "Zmmm. Zmmmm." Nou, de beer was heel erg boos, boos van die kleine muggetjes. [Verteller maakt wilde gebaren] "Ghhrm, ghhrm, ghhrm, ghhrm." Dat helpt niet. En die arme houthakker... [Maakt gebaren dat de houthakker nog steeds last heeft van de muggen]. Nou, de beer wordt gewoon moe van ze, hij heeft genoeg van ze, weet je. Wat moet 'ie doen? Ik ga gewoon weg. En hij ging gewoon weg. Opeens zag 'ie een grote steen. Hij dacht: O! Er kwam een idee naar zijn hoofd. Hij ging naar de steen en hij pakte hem. "Hhrm, hhhrm." En hij kwam, en hij stond precies op de houthakker, precies op de gezicht, en wachtte op die muggen tot die komen. "Zzzzzm." Hij had een grote steen. Nou, weet je wat ik met jullie moet doen? En opeens: één van die muggen kwam, en hij liet de steen vallen op de gezicht, op het gezicht van die arme houthakker. Nou, jullie kunnen zich voorstellen, hè, wat de houthakker gebeurt? De houthakker was plat als een kwartje. [Publiek lacht]. Maar de beer wist dat nog niet. Hij dacht: nou, ik heb het goed gedaan. Géén muggen meer! [Publiek lacht]. De houthakker slaapt nog. Nou, na een paar uurtjes werd de beer moe van: "Hé, houthakker, ik ga weg. Ik heb honger. Ik ga op zoek naar honing. Als je niet wakker wordt: ik ga weg, hoor!" Hij hoorde niets aan de houthakker. "Okee, als je niet komt, dan ga ik." En hij ging gewoon weg. En de houthakker wordt natuurlijk nooit wakker.
[Applaus]
[Verteller sluit af met een Perzische slotformule]
(Verteld op de multiculturele vertelmiddag in Houtzaagmolen De Ster op woensdag 26 april 2000, Molenpark 3)
Er was iemand, er was niemand. Behalve God, er was niemand. Er was een houthakker, die in het bos aan het wandelen was. En opeens hoorde hij een geluid, een angstig geluid. "Grrr, grrr, grrr." Hij werd angstig. Hier kijken, daar kijken, en opeens zag 'ie een grote, zwarte beer. Hij werd nog angstiger. Hij ging achter een boom zich verstoppen. De beer kwam naar voren. "Grrr, grrr, grrr. Hé houthakker, je hoeft niet bang voor mij te zijn. Ik ga je toch niets doen? Ik ben gewoon op zoek naar de honing." Pfoeh. Nou, de houthakker was blij. "Nou, weet je wat, beer? Ik weet waar de honing is. Ik zal jou laten zien. Ik ken ergens een plekje die heel veel honing heeft. Maar als je mij niks doet." "Nee, dat was ik ook niet van plan," zegt de beer. Nou, vanaf die tijd worden ze dikke vriendjes. Gaan met elkaar wandelen, gaan met elkaar praten. Op een dag zei de houthakker tegen de beer: "Beer, ben jij ooit aan de andere kant van het bos geweest? " "Nou, eigenlijk niet. Hoezo?" "Ik wil graag een keer aan die andere kant gaan, maar dat kan ik niet. Want die rivier hè, die rivier die in het midden in het bos is... ik kan gewoon niet zwemmen. Maar ik wil graag eventjes die andere kant zien. En jij dan? Weet jij misschien iets van die andere kant?" De beer zegt: "Nee. Ik weet helemaal niks van. Maar dat is helemaal geen probleem. Jij kan niet zwemmen. Je kan op mijn schouder zitten en ik breng jou gewoon naar die andere kant." Nou, ze beslissen om dat te doen. Die houthakker zit op de rug van de beer, en dan gaan ze de rivier oversteken. "Grr, grr, grr." Midden in het rivier springt een vis naar buiten, en dan de beer was even helemaal vergeten dat die houthakker kon niet zwemmen. Hij laat die arme houthakker in het water vallen en dan springt 'ie naar de vis. Pakt 'ie 'm. En die houthakker was: "Hola, hee, ik ben bijna verdronken. Hellup, ik kan niet zwemmen!" Nou, de beer pakt 'm uit het water, zet 'm weer op zijn schouder en dan gaat 'ie op de stenen. Die houthakker was heel erg boos, maar durfde het ook niet te zeggen. Maar toch zegt 'ie dat, zegt 'ie: "Waarom? Jij wist toch dat ik kan niet zwemmen?" "Och ja, ik was het even vergeten. Ik zag een vis." "Nou, zullen we weer vriendjes zijn?" Zei de beer: "Ja, okee." Dan geven zij elkaar weer een tikje en nog wat en: "Och, mijn lieve beer." En de beer zegt: "Och, mijn houthakker."
[Publiek lacht, omdat de verteller dit met een zware berenstem zegt en er zelf om moet lachen]
Nou, ze waren weer vriendjes en ze gingen weer door met hun optocht. Dat was een prachtige bos aan die andere kant. De vogels waren aan het zingen. [De verteller fluit als een vogel]. Hoor die vogels, en de tijgers en leeuwen in het bos. Maar de houthakker was niet bang, want de beer was bij hem en kon hem beschermen. Nou, ze gingen een tijdje door en door en door, en uiteindelijk werden ze moe van het lopen en het wandelen en wandelen. De houthakker zei: "Beer, weet je wat? Ik ben gewoon een beetje moe. Ik heb zin om eventjes te gaan rusten. Eventjes te gaan slapen." "Nou, dat is goed. Dat wil ik ook graag." Ze gingen onder de schaduw van een hele grote boom eventjes liggen, maar ze waren nog vijf minuten gelegen daar, komen de bijen en de muggen met zo'n geluid: "Zmmmm zmmm zmmm". [Verteller maakt gebaren van het wegslaan van muggen]. Nee, ze konden er gewoon niet van slapen. Worden ze wakker van. De houthakker zegt: "Weet je wat? Ik heb een idee. Als één van ons gaat gewoon liggen slapen, en dan die andere zorgen dat die muggen weggaan, dan kunnen wij misschien lekker gaan slapen." "O, dat is een goeie idee," zei de beer. Maar wie gaat het eerste slapen? Nou, wie gaat er het eerste slapen? Gaat eerste slapen? Uiteindelijk, de beer mocht gaan slapen. De beer slaapt, en de houthakker pakt een blad van de boom, en dan gaat 'ie de muggen heel zorgvuldig wegjagen. Nou, de beer slaapt heel lekker, en dan wordt 'ie wakker: "Hrrrm, hrrm." En de houthakker zegt: "Beer, heb jij lekker geslapen?" "Hm hm." "Fijne dromen gehad?" "Hm hm." "Nou, nu ben ik aan de beurt." De houthakker gaat slapen. De beer pakt de blad. Komen de muggen. "Zmmmm." De beer... [verteller gebaart heftig] "Zmmm. Zmmmm." Nou, de beer was heel erg boos, boos van die kleine muggetjes. [Verteller maakt wilde gebaren] "Ghhrm, ghhrm, ghhrm, ghhrm." Dat helpt niet. En die arme houthakker... [Maakt gebaren dat de houthakker nog steeds last heeft van de muggen]. Nou, de beer wordt gewoon moe van ze, hij heeft genoeg van ze, weet je. Wat moet 'ie doen? Ik ga gewoon weg. En hij ging gewoon weg. Opeens zag 'ie een grote steen. Hij dacht: O! Er kwam een idee naar zijn hoofd. Hij ging naar de steen en hij pakte hem. "Hhrm, hhhrm." En hij kwam, en hij stond precies op de houthakker, precies op de gezicht, en wachtte op die muggen tot die komen. "Zzzzzm." Hij had een grote steen. Nou, weet je wat ik met jullie moet doen? En opeens: één van die muggen kwam, en hij liet de steen vallen op de gezicht, op het gezicht van die arme houthakker. Nou, jullie kunnen zich voorstellen, hè, wat de houthakker gebeurt? De houthakker was plat als een kwartje. [Publiek lacht]. Maar de beer wist dat nog niet. Hij dacht: nou, ik heb het goed gedaan. Géén muggen meer! [Publiek lacht]. De houthakker slaapt nog. Nou, na een paar uurtjes werd de beer moe van: "Hé, houthakker, ik ga weg. Ik heb honger. Ik ga op zoek naar honing. Als je niet wakker wordt: ik ga weg, hoor!" Hij hoorde niets aan de houthakker. "Okee, als je niet komt, dan ga ik." En hij ging gewoon weg. En de houthakker wordt natuurlijk nooit wakker.
[Applaus]
[Verteller sluit af met een Perzische slotformule]
(Verteld op de multiculturele vertelmiddag in Houtzaagmolen De Ster op woensdag 26 april 2000, Molenpark 3)
Onderwerp
AT 1586A - Fatal Killing of the Insect
AT 1586A - Fatal Killing of the Insect 
ATU 1586 - The Man in Court for Killing a Fly.
ATU 1586 - The Man in Court for Killing a Fly.
Beschrijving
Een houthakker en een beer sluiten vriendschap. Ze besluiten om de andere kant van het bos te gaan bekijken. De beer moet daartoe de houthakker op de schouders nemen, om door de rivier te waden. De houthakker verdrinkt bijna, omdat de beer in de rivier een vis wil vangen. Aan de andere kant van het bos kunnen ze niet slapen vanwege de muggen. Eerst mag de beer slapen en verjaagt de houthakker de muggen. Dan mag de houthakker slapen, maar de beer verplettert een mug op het hoofd van de houthakker met een grote steen. De beer begrijpt niet, dat hij de houthakker heeft gedood.
Bron
Opname multiculturele vertelmiddag in Houtzaagmolen De Ster op woensdag 26 april 2000, Molenpark 3 (archief MI)
Commentaar
26 april 2000
Fatal Killing of the Insect
Naam Overig in Tekst
God
God
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21