Hoofdtekst
Mien moeder’s tante hee nog dikkers verteld van de woaterduvel. Ze gieng sie (zij) vele nor Ostende, mo ’t woaren ton nog gin trings (treinen) en da was al te voete. Ja, ja menhere! Zo ip e ki was ze were no Ostende, mor an Wienendoalekasteel (Wijnendalekasteel) is ’t er do lik ’n bergstje. En z’had zie do de woaterduvel gezien. E peerd zoender hoofd of dikkers e koe zoender kop. En je gieng ie ’n ende met heur mee mor ip e moment bloasdegen ie e poar keren en je sproeng in ’t woater. En ze zei: ol dajje gie in de nacht gerust lat, latten (laat hij) ie ook gerust.
Beschrijving
Een vrouw die te voet terugkwam van Oostende, zag bij het Wijnendalekasteel de waterduivel. Dat was een paard of een koe zonder kop. De waterduivel liep een stukje met de vrouw mee en sprong dan in het water.
Bron
L. Cumps, Leuven, 1965
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (z van brugge)
104
Tante van moeder van de informant
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Wijnendalekasteel   
Naam Locatie in Tekst
Oostkamp   
