JVENK0086_0086_10084 - Dwaallicht als ziel van pas gestorvene

De zuster van mien vrouw hauw e kindje gekriëge. ’s Mörges meusj mien vrouw mèt häör broor nao de trein guon, ze meusj paat (meter) ziën biej heur zuster; die woenden in Paal. ’s Mörges hauw het get gevroëre. Iè ging vuerop en zieje kwaam achternao. In eine kiêr: "Zuuste det ouch? Dao kump e leegd aan". "Jao, ich zeen het ouch." Het ging met ’n sjeem (schaduw) langs hun doër. Ze ginge ter-zieje-oët; dat waas e vootpaedje. Ze lete dat leegd doër en wie het effe langs doer waas, dow zaet ze zoê: "Waat waas det?" "Ja, ich weij het ouch neet." Dow zagte ze later dat daezelfde nach e vroumes van Klein Geelke waas gestorve. Dat waas die gewaes.

SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht    SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht   

Een vrouw wiens zus een kindje had gekregen, ging op een koude winterochtend samen met haar broer naar Paal. Onderweg zag het tweetal een lichtje langs de weg vliegen. Later hoorden ze dat er die nacht een vrouw gestorven was. Dat lichtje was de ziel van die vrouw geweest.

J. Venken, Leuven, 1968

1.3 Vuurgeesten

limburgs (maasvallei)

46

Schoonzus van de informant

fabulaat

Aldeneik    Aldeneik   

Paal    Paal