MNIJS0119_0119_19163

J’aa gie de moeders, die do’t steedje kwaam met under joengers mee. Ze woaren do benauwd van. En ze dosten stoan en ze kwaam Amelie tegen – en Amelie was hele dagen ip route ee – "Wel, wel, wel, mo kiekt e ki zukke schoon kienje." En o (indien) ze da kienje koste genaken (aanraken) ee, goenk da kienje an ’t schreem en stopte da kienje nie mi, da stopte nie mi van schreem, mochte al mee doen da je wilde da kienje zweeg nie mi. En ze goeng(en) ton domee no den dekenieë en den deken las dat of. En de deken wiste van wovorre kwoan hand da da gedoan was, mo z’èn der hard voren gewerkt voe da vromens kort en klene te kriegen, mo nooit kort en klene gekregen, nooit!

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

In Gistel was iedere dag een heks op wandel. Alle moeders waren bang voor die heks. Als de heks namelijk bij een kindje in de buurt kwam, dan zei ze: "Wat een mooi kindje" en ze probeerde het kind aan te raken. Wanneer ze daarin slaagde, begon het kind te huilen. Kinderen die het slachtoffer waren geworden van die heks, moesten door de deken worden overlezen. Men heeft vele jaren geprobeerd die heks uit te schakelen, maar men is daar nooit in geslaagd.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

2.1 Heksen

west-vlaams (nw van houtland)

53.5

fabulaat

Gistel    Gistel   

Gistel    Gistel