HAREN0171_0172_28595 - Stalkaars in het Westen

Stalkaars in het Westen.’t Giën dak nou gou zeggen, a da’s in de tsestig jaor leen.Mij gruëtmoedre die was bij ons enne die was euk nogâl ’n soort bijgeluëvig en da was âlt va stâlkeisen of da schilden nie vele. Op ne zekeren dag, a ze waer nekir gegaone, “Toe”, zeg ze, “Toe Lentine, kom nekir hiere, d’r zit daor neweer ’n stalkeise.” Natuurlijk, ik wipten mij euk achter ’t gat. ‘k Zaeg ‘k gitter in ’t Westen ’n gruëte sterre. A, ‘k moukten mij daor euk schou van, ‘k schoot mij verdrom in huis. Mij moedere schiktene ’t is onuëzelheid; alè, ze bleef toch nog wa buiten stou kijken. En as ze binnenkwam, ten zee ze dam aordige mensen waren, damme niets wilden geluëven, data natuurlijk was, die stalkeisen, en data euk iets was da kao kost. Mor tsouvens, as ik most gou sloupen, ’t was ’t zaalfde lieken ma Pee zulle: Pee kreup in zijn bedde nie zulle, hij was euk g’attakeerd.

Een bijgelovige vrouw riep haar dochter omdat ze buiten een stalkaars meende te zien.

H. Arens, Gent, 1954

1.3 Vuurgeesten

oost-vlaams (land van waas)

102

Ongeveer 60 jaar geleden, aldus de informant

fabulaat

Lokeren    Lokeren