Hoofdtekst
De weerewouf dèi spróng vreuger erges op iemend zene nek, en dan mós dèi hem dragen. Bij ons in de naober (buurt) waor vreuger ’n vrouw, Stina, dao gingen veer dèk bij zitten, toen ver al groëter waoren, zoë e jaor of twintig, en die zag altijd: "Kènger pak mer altijd ene roëje maalplak (zakdoek) mèt, es ger erges naotow moot, dan kan uch de weerewouf niks." Kijk, dan snapde ee in dèi maalplak.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   
Beschrijving
Vroeger werden de mensen vaak besprongen door de weerwolf, die zich liet dragen. Stina gaf de mensen altijd de raad om een rode zakdoek mee te nemen. De weerwolf zou hen dan immers geen kwaad kunnen doen.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
B/X/414
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Boorsem   
