CDEWI0030_0031_31921

I: En over terugkerende doden wordt er daar zo iets over verteld?1: Over wat?I: Terugkerende doden. Soms hebt ge zo mensen die terugkeren, omdat de laatste mouw aan hun doodskleed niet aangezet was…1 JJ: Ja, daar kan ik wel iets over vertellen, want wij woonden in ’t dorp dus tegen de kerk hé en wisten van alles dus als er iemand trouwde en als er iemand gedoopt was of iemand dood was en toen werden er zo nog geen monumenten gezet hé, werden er nog zo geen grafzerken gezet op het kerkhof hé en dan was achter vijftien jaar herbegonnen ze, ziet ge?I: Ja, dan werden de eerste graven weer opgeruimd.1: ja, en daar kwamen veel schedels en beenderen tevoorschijn hé endan werd daar van alles mee uitgespookt hé zo een doodskop aan ene zijn deur gaan zetten en van alles. Ja, zo echt lugubere dingen hé! Nu moeten ze hun kerkhoven uitbreiden hé, want daar zitten daar zerken op en dat is gedaan, maar vroeger dat was een houten kruisje of een ijzeren kruisje, maar achter vijftien jaar herbegonnen ze bij ons op het kerkhof was dat zo, maar dan haalden zij natuurlijk van alles boven hé ze hebben nog geweest dat de lichter nog intact was dat er nog niks aan was. In Onkerzele hebben ze zo een keer een vrouwtje dat goed gekend was en dat veel jaren, dat het dertig jaar later (na haar begrafenis) was hé hebben ze ze willen ontgraven, hebben ze ze ontgraven en ze was nog allez, alles was nog, ik ga niet zeggen gelijk vroeger, maar die was niet ontbonden hé. En ’t schijnt dat dat nog regelmatig voorkomt van mensen die niet ontbonden zijn. En dat wordt natuurlijk dan, allerlei verhalen daarrond over zoiets, dat is iets buitengewoons hé.I: En wat vertelden ze daar dan van?1: Ah ja dat is ook, de kinders onder andere schrik aanjagen hé, die is niet dood, want die loopt ’s nachts nog buiten en alles hé.I: Werd die dan gezien als vampier of zo of iets in die aard?1: Wel ja, ze vertelden dat en die ziet en die weet alles en pas maar op altijd schrik aanjagen daar komt het altijd op neer hé.I: En vertelden ze zo niets van zo een overleden familielid dat dan terugkwam bij de, bij zijn familie om de laatste mouw van zijn doodskleed op te eisen of zoiets.1: Weet ge wat dat er ook dikwijls was? Als er ene dood was in de familie op korte tijd d’er moesten d’er drie zijn hé. Dat was, pas maar op, maar ja dat viel veel voor hé dat de mensen al ouder waren dat er ene dood was, dat nog ene ziek was en dat de tweede misschien minder ziek was ja, of ’t viel dan voor hé dat er een keer een plotseling stierf ook hé. Maar als er een stierf, moesten dat er drie worden hé, dat was ook een beetje een legende. En dat was dikwijls zo ook ze! Gezien de ouderdom kan dat hé. Maar dat was altijd, dat wierd altijd per drie geteld.

Bij de heraanleg van het kerkhof werden veel beenderen en schedels opgegraven. Er waren grapjassen die bijvoorbeeld een schedel bij iemands deur gingen zetten.
In Onkerzele heeft men een kist opgegraven van een vrouw die al dertig jaar dood was. Merkwaardig genoeg vertoonde het lijk van die vrouw haast geen ontbindingsverschijnselen.
Als in een familie iemand was gestorven, geloofde men dat er korte tijd later nog twee sterfgevallen zouden volgen.

C. De Winne, Leuven, 1999

1.4 Luchtgeesten

oost-vlaams (groot-zottegem)

1JJ

fabulaat

Sint-Maria-Oudenhove    Sint-Maria-Oudenhove   

Onkerzele    Onkerzele