Hoofdtekst
(Als gij denkt dat dat fabels zijn, van die heksen en dat allemaal, dan zijt gij mis, zowel als de pastoors. Ik heb het zelf meemaakt, en ik zal het u vertellen. Maar één ding zeg ik u: maak dat ge er mijne naam niet bijschrijft.)Ik werkte vroeger op de pannesjob. En vroeger was dat daar niet wie nu. Daar werd gewerkt van 's morgens zes tot 's avonds zeven, dat was altijd in den donkele. En op dat wegske hier, van Pier Lawijt naar Gerdingen, daar stond een doornenhaag, zo wie dat daar, hoger niet. En daar zat altijd een kat, maar ik gong die uit de weg. Toen ik op 'ne keer weer heivers kwam, liet ze mij niet door. Drie slagen heb ik gehouwd, en ferm; want dat was nu maar een kat, en als ik er u éne gegeven had, dan zaagt ge in drie dagen geen zon meer. En wie harder dat ik houwde, wie schoner dat ze keek. Ik kom thuis, en daar zaten 'nen helen hoop ichterlui. En moeder zegt: 'Maar, Niêl, waar zijt ge zolang geweest, kijk eens hoe laat dat het is.' Ik kijk op de klok: 'Maar dat kan niet, ik ben rechtdoor gegangen, en ik heb me nergens opgehouwen, als juist aan die kat daar.' 'En wat hebt ge daar aan uwe vinger?' Toen was me dat hier uitgebroken, aan die vinger, en 's anderendaags ... zo'ne klauw! Toen had ik het tegen mijn broer verteld, en 's morgens gongen wij naar de éérste mis, om te zien of die kat daar nog lag, maar geen haar was er meer van te zien. Die ben ik misschien honderd keren uit de weg gegangen.
Onderwerp
SINSAG 0592 - Hexentier kann nicht getroffen werden
  
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
SINSAG 0540 - Hexe führt irre   
Beschrijving
Op het wegje naar Gerdingen stond een doornenhaag die begon bij het huis van Pier Lawijt. Toen een zekere Cornelius op een avond terugkwam van zijn werk in de pannenfabriek, zag hij een kat bij de doornenhaag zitten. Cornelius sloeg driemaal naar de kat, die hem met een vreemde blik aankeek. Toen de man thuiskwam, riep zijn ongeruste moeder: "Maar Cornelius toch, waar ben je zo lang gebleven?", waarop de man antwoordde: "Hoe kan dat nu? Ik ben onmiddellijk naar huis gekomen, en ik ben nergens blijven praten!" Omdat zijn moeder een grote wonde op zijn vinger zag, vertelde Cornelius het verhaal van de kat. Toen Cornelius de volgende ochtend met zijn broer naar de mis ging, was de kat verdwenen.
Bron
R. Celis, Leuven, 1954
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (bree en omstreken)
memoraat
Naam Overig in Tekst
Pier Lawijt   
Cornelius   
Lawijt (Pier)   
Naam Locatie in Tekst
Gerdingen   
Plaats van Handelen
Gerdingen   
