LOMBO582

Fatiha; We gingen thuis een keertje geesten oproepen. Het broertje van mijn moeder is achttien nou, een nakomertje. Hij wilde geesten oproepen en toen zei mijn moeder: "Ok, dan doen we dat." Mijn vader zat aan tafel, een ronde tafel, mijn moeder, ik en mijn zus. En we wilden beginnen, we hadden kaarten, we wilden beginnen en beng, de hele lamp kwam zo uit het plafond. Hij hing er al tien jaar en is toen naar beneden gekomen. Dat vind ik nou echt raar. Dat kun je geen toeval noemen. Vooral omdat hij op die dag is gevallen.
Ilja; Hebben jullie nog wel gespeeld toen of durfden jullie toen niet meer?
Fatiha; Echt niet! We zeiden tegen die broer: "Ga jij maar naar huis."
Ilja; Een soort voorteken dat je niet moet spelen.
Fatiha; Ik denk het.

Als een oom op bezoek is stelt hij voor om geesten op te roepen. Ze gaan met de familie om een ronde tafel zitten. De kaarten liggen op tafel en net als ze willen beginnen valt de lamp, die al tien jaar aan het plafond hangt, naar beneden op de tafel. Dat kan geen toeval zijn, maar is vast een voorteken dat ze geen geesten moeten oproepen.

Bandopname (archief MI)

14 juni 2000

2013-03-01 14:46:21