Hoofdtekst
In een Afrikaans dorp woonden twee jongens. En deze twee jongens die vonden het maar een saai dorp. Ze waren het onderwijl een beetje ontgroeid. Er was niets te beleven. Wat moet je nou in een dorp? Nee, de stad... de stad, daar was wat te beleven! En toen ze dat eenmaal in de gaten hadden, dat het in de stad veel leuker was dan in het dorp, gingen ze d'r 's avonds met z'n tweetjes wel eens vandoor. De bloemetjes buiten zetten in de stad. Leuke meiden, alcohol drinken, kortom alles wat God verboden had. Nou begon dat na een paar weken in de gaten te lopen. Er werd over gesmoesd in het dorp. De oudsten kwamen bij elkaar en wijdden een heuse vergadering aan het gedrag van de twee jonge mannen.
"We moeten ze een lesje leren. Dan is dat afgelopen. Des te meer omdat ze tegenwoordig ook nog eens een keer twee meiden 's avonds mee naar huis toe nemen. Er moet een einde aan komen."
En de oudste die stelde zich beschikbaar om de beide knapen een lesje te leren. Diezelfde avond nog liep hij over het pad heen, dat in de richting van de stad leidde. En halverwege het pad zocht 'ie een geschikte boom uit, die met zijn takken over het pad heen hing. Hij klom omhoog, ging op de uitstekende tak liggen, en wachtte af. Om een uur of twee 's nachts hoorde hij in de verte gegiechel aankomen. Hij herkende de stemmen van de twee jongens en hij herkende ook twee meidenstemmen, dus dat moesten ze wel zijn. Toen ze dichterbij kwamen, zag 'ie dat één van de jongens voorop liep, daarachter die twee meiden, en eentje liep helemaal alleen. Die moest 'ie hebben! Hij liet de eerste drie passeren, en de laatste jongen greep 'ie, terwijl 'ie onder hem door liep, met zijn hand bij zijn haar beet. Stokstijf bleef de jongen midden op de weg staan. De drie anderen hadden niks in de gaten en liepen gewoon verder. Toen ze in het dorp aankwamen, miste die andere jongen ineens zijn vriend.
"Ja, hij is onderweg blijven staan. Uh, wij dachten nog: hij komt wel."
En de overgebleven jongen besloot om op onderzoek uit te gaan. Hij liep de weg weer helemaal terug en ergens halverwege zag 'ie zijn vriend stokstijf midden op de weg staan.
"Wat sta je daar? Wat is er aan de hand?"
"Voel maar eens op mijn hoofd."
Zijn kameraad voelde en ontdekte een hand.
"Waarom heb je niets gezegd?"
"Ik wilde jullie niet in gevaar brengen. Ik heb geen kik gegeven, want als ik geroepen had, waren jullie ook stil blijven staan, en dan was er met jullie misschien ook wel iets gebeurd."
De toegesnelde vriend keek eens omhoog naar de boom en zei dat het òf een gevaarlijke bosgeest was, òf iemand die een geintje uit wilde halen.
[Publiek grinnikt]
"Maar daar kom ik wel snel genoeg achter."
Hij trok zijn broek recht, deed zijn vestje uit, en klom de boom in. En daar, bovenop de tak, zag 'ie een man zitten. Hij stortte zich op de man, en samen vielen ze uit de boom, midden op straat. En net toen 'ie toe wilde slaan, maakte de man zich bekend als de stads-oudste.
Aan jullie de vraag: Wie van deze twee jongens is de moedigste? De jongen die stokstijf midden op straat stil bleef staan, terwijl 'ie vastgegrepen werd en geen kik gaf omdat 'ie zijn vrienden niet in gevaar wilde brengen? Of de jongen, die in de boom klom, terwijl 'ie niet wist wat 'ie daar aan zou treffen? Wie van de twee? Daar hoeven jullie nu geen antwoord op te gaan geven...
[Publiek lacht]
In Afrika, daar geven verhalenvertellers aan hun publiek af en toe zo'n soort dilemma: een probleem, wat opgelost moet worden. Deze verhalen worden in Afrika gebruikt om jongeren waarden en normen bij te brengen. Want er wordt net zo lang gediscussieerd met het publiek totdat iedereen het met elkaar eens is. Oftewel: de norm gevonden is. En pas dan maakt de verhalenverteller met het verzamelde materiaal het verhaal af.
[Publiek lacht]
Dat was ik nu niet van plan om te gaan doen. Op 26 oktober - dat is over een maand - hebben wij in deze serie nog een tweede voorstelling: dan spelen we in de Openbare Bibliotheek op de Oude Gracht (die is gratis), en daar wordt dit verhaal afgemaakt.
[Publiek lacht]
Dus jullie mogen er nog een maand over nadenken.
[Applaus]
(Verteld in houtzaagmolen De Ster op zondag 24 september 2000)
"We moeten ze een lesje leren. Dan is dat afgelopen. Des te meer omdat ze tegenwoordig ook nog eens een keer twee meiden 's avonds mee naar huis toe nemen. Er moet een einde aan komen."
En de oudste die stelde zich beschikbaar om de beide knapen een lesje te leren. Diezelfde avond nog liep hij over het pad heen, dat in de richting van de stad leidde. En halverwege het pad zocht 'ie een geschikte boom uit, die met zijn takken over het pad heen hing. Hij klom omhoog, ging op de uitstekende tak liggen, en wachtte af. Om een uur of twee 's nachts hoorde hij in de verte gegiechel aankomen. Hij herkende de stemmen van de twee jongens en hij herkende ook twee meidenstemmen, dus dat moesten ze wel zijn. Toen ze dichterbij kwamen, zag 'ie dat één van de jongens voorop liep, daarachter die twee meiden, en eentje liep helemaal alleen. Die moest 'ie hebben! Hij liet de eerste drie passeren, en de laatste jongen greep 'ie, terwijl 'ie onder hem door liep, met zijn hand bij zijn haar beet. Stokstijf bleef de jongen midden op de weg staan. De drie anderen hadden niks in de gaten en liepen gewoon verder. Toen ze in het dorp aankwamen, miste die andere jongen ineens zijn vriend.
"Ja, hij is onderweg blijven staan. Uh, wij dachten nog: hij komt wel."
En de overgebleven jongen besloot om op onderzoek uit te gaan. Hij liep de weg weer helemaal terug en ergens halverwege zag 'ie zijn vriend stokstijf midden op de weg staan.
"Wat sta je daar? Wat is er aan de hand?"
"Voel maar eens op mijn hoofd."
Zijn kameraad voelde en ontdekte een hand.
"Waarom heb je niets gezegd?"
"Ik wilde jullie niet in gevaar brengen. Ik heb geen kik gegeven, want als ik geroepen had, waren jullie ook stil blijven staan, en dan was er met jullie misschien ook wel iets gebeurd."
De toegesnelde vriend keek eens omhoog naar de boom en zei dat het òf een gevaarlijke bosgeest was, òf iemand die een geintje uit wilde halen.
[Publiek grinnikt]
"Maar daar kom ik wel snel genoeg achter."
Hij trok zijn broek recht, deed zijn vestje uit, en klom de boom in. En daar, bovenop de tak, zag 'ie een man zitten. Hij stortte zich op de man, en samen vielen ze uit de boom, midden op straat. En net toen 'ie toe wilde slaan, maakte de man zich bekend als de stads-oudste.
Aan jullie de vraag: Wie van deze twee jongens is de moedigste? De jongen die stokstijf midden op straat stil bleef staan, terwijl 'ie vastgegrepen werd en geen kik gaf omdat 'ie zijn vrienden niet in gevaar wilde brengen? Of de jongen, die in de boom klom, terwijl 'ie niet wist wat 'ie daar aan zou treffen? Wie van de twee? Daar hoeven jullie nu geen antwoord op te gaan geven...
[Publiek lacht]
In Afrika, daar geven verhalenvertellers aan hun publiek af en toe zo'n soort dilemma: een probleem, wat opgelost moet worden. Deze verhalen worden in Afrika gebruikt om jongeren waarden en normen bij te brengen. Want er wordt net zo lang gediscussieerd met het publiek totdat iedereen het met elkaar eens is. Oftewel: de norm gevonden is. En pas dan maakt de verhalenverteller met het verzamelde materiaal het verhaal af.
[Publiek lacht]
Dat was ik nu niet van plan om te gaan doen. Op 26 oktober - dat is over een maand - hebben wij in deze serie nog een tweede voorstelling: dan spelen we in de Openbare Bibliotheek op de Oude Gracht (die is gratis), en daar wordt dit verhaal afgemaakt.
[Publiek lacht]
Dus jullie mogen er nog een maand over nadenken.
[Applaus]
(Verteld in houtzaagmolen De Ster op zondag 24 september 2000)
Beschrijving
Twee jongens gaan regelmatig van het dorp naar de stad. Hun losbandigheid bevalt de dorpsoudsten niet. De oudste gaat in een boom zitten en pakt 's nachts een jongen bij zijn haar vast. De andere jongen keert terug om hem te zoeken en levert strijd met de oudste in de boom. De verteller vraagt aan het publiek welke van de jongens de dapperste is. Aan de hand van de antwoorden van het publiek, vertelt de verteller het eind van het verhaal.
Bron
Verteld in houtzaagmolen De Ster op zondag 24 september 2000 (opname archief MI)
Commentaar
24 september 2000
Naam Overig in Tekst
Centrale Bibliotheek 
Centrale Bibliotheek 
Naam Locatie in Tekst
Afrika
Afrika
Utrecht
Utrecht
Oude Gracht
Oude Gracht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21