PKNAB0408_0409_6823 - Terugkerende dode

Vreuger, mer dat is al lang geleejen, waor 'n vrouw, die ging altijd de zeken (zieken) bezeuken, en es ze gestorven waoren, ter lijk beijen en op schouf lèggen (opbaren), dus dat waor gein lichtzinnige, die waor fèl veur de waorheid/ Good. Ene jóng tegeneuver heur, allé, tegeneuver heur waor ene wêg en dao woënde dèi in, waor gestorven. En bij heur huis zaog ze hem op 't wèigske, dat van den dijk nao 't dörp geit - ze keem toen van 't sterfhuis âf. Zie ging dat zèggen tegen de pestoër, en dèi zag zoë tegen heur: 'Es dat nog ins gebeurt, moot ger ins op hem aangoon! en hem vraogen wat hem beleef. En ee keem weer en zij... keem zoë (voelende beweging met de hand) en ze veulde hem neet, en dat waor weg. En die vrouw, dat waor de groëtmooder van meister Aolbers, dèi in Mechelen in het dörp woënt, dèi is van Kotem vandan.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

In Kotem woonde een vrouw die zich bekommerde om de zieken en die bij de overledenen ging waken. Op een dag zag de vrouw op het weggetje bij haar huis een overleden man lopen. Nadat ze dat aan de pastoor had verteld, sprak de geestelijke: "De volgende keer moet je eens naar hem toe gaan en vragen wat hij wil". Toen de vrouw het spook nog eens zag, ging ze dichterbij en stak haar hand uit. Ze voelde echter niets en even later was het spook verdwenen.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

K/XI/331

fabulaat

Kotem    Kotem   

Kotem    Kotem