Hoofdtekst
De Hodja in Holland
Zo'n 800 jaar geleden, toen ik nog een klein jongetje was, woonde er in het midden van Turkije, in het plaatsje Aksehir, een slimme wijsgeer. Zijn naam was Nasreddin Hodja, en hij was een belangrijk man voor zijn dorp. De hodja kon lezen en schrijven, de hodja kende de Koran van binnen en van buiten, en de hodja had enorm veel mensenkennis. Nasreddin was bijna een geleerde. Maar tegelijk was 'ie een gewoon dorpsbewoner. En dat betekende dat wanneer er droogte heerste, of wanneer het oorlog was, Nasreddin zich maar moest zien te redden. Op zo'n moment had natuurlijk niemand behoefte aan brieven, Koranverzen en goede raad. Op zo'n moment ging het hard om hard, ieder om zijn dagelijks brood. Doordat Nasreddin de ene keer een geëerde gast was van de rijkste mensen in het dorp, en de andere keer armer dan de armste bedelaar, ontdekte hij al snel, dat het in de wereld ongelijk verdeeld is. Nasreddin had veel sympathie voor gewone mensen, en hij had een grote hekel aan rijke en machtige heersers, vol dikdoenerij en corruptie. Hij liet gelegenheid liggen om die patsers op hun nummer te zetten. Maar hij zag ook dat gewone mensen het elkaar soms moeilijk maken, en het eerst aan zichzelf denken. En ook zij werden op die speciale Nasreddin Hodja-manier aan hun naijver en egoïsme herinnerd.
Op een dag midden in een koude lange winter, zat Nasreddin Hodja thuis in zijn koude keuken en wenste zich een voedzaam bordje soep. Ogenblikkelijk nadat hij dat bedacht had, werd er op de deur geklopt. Een buurjongen stond op de stoep en keek Nasreddin vragend aan, maar zei niets.
"Wat wil je?" vroeg de hodja; "Wees niet bang, hoor. Ik eet geen kinderen."
"M-m-moeder was zo druk, moest de was doen en opruimen en en en en en ze zei dat ze niet in de stemming was om eten te koken, en dat ik bij u maar wat soep moest gaan lenen."
"Fantastisch!" sprak de hodja: "Jullie zijn echte gedachtenlezers! Ik denk alleen nog maar aan soep, en daar staan jullie al voor de deur om mee te helpen proeven."
(Op de audio-cassette van de vertelvoorstelling Hodja in Holland van Marco Holmer)
Zo'n 800 jaar geleden, toen ik nog een klein jongetje was, woonde er in het midden van Turkije, in het plaatsje Aksehir, een slimme wijsgeer. Zijn naam was Nasreddin Hodja, en hij was een belangrijk man voor zijn dorp. De hodja kon lezen en schrijven, de hodja kende de Koran van binnen en van buiten, en de hodja had enorm veel mensenkennis. Nasreddin was bijna een geleerde. Maar tegelijk was 'ie een gewoon dorpsbewoner. En dat betekende dat wanneer er droogte heerste, of wanneer het oorlog was, Nasreddin zich maar moest zien te redden. Op zo'n moment had natuurlijk niemand behoefte aan brieven, Koranverzen en goede raad. Op zo'n moment ging het hard om hard, ieder om zijn dagelijks brood. Doordat Nasreddin de ene keer een geëerde gast was van de rijkste mensen in het dorp, en de andere keer armer dan de armste bedelaar, ontdekte hij al snel, dat het in de wereld ongelijk verdeeld is. Nasreddin had veel sympathie voor gewone mensen, en hij had een grote hekel aan rijke en machtige heersers, vol dikdoenerij en corruptie. Hij liet gelegenheid liggen om die patsers op hun nummer te zetten. Maar hij zag ook dat gewone mensen het elkaar soms moeilijk maken, en het eerst aan zichzelf denken. En ook zij werden op die speciale Nasreddin Hodja-manier aan hun naijver en egoïsme herinnerd.
Op een dag midden in een koude lange winter, zat Nasreddin Hodja thuis in zijn koude keuken en wenste zich een voedzaam bordje soep. Ogenblikkelijk nadat hij dat bedacht had, werd er op de deur geklopt. Een buurjongen stond op de stoep en keek Nasreddin vragend aan, maar zei niets.
"Wat wil je?" vroeg de hodja; "Wees niet bang, hoor. Ik eet geen kinderen."
"M-m-moeder was zo druk, moest de was doen en opruimen en en en en en ze zei dat ze niet in de stemming was om eten te koken, en dat ik bij u maar wat soep moest gaan lenen."
"Fantastisch!" sprak de hodja: "Jullie zijn echte gedachtenlezers! Ik denk alleen nog maar aan soep, en daar staan jullie al voor de deur om mee te helpen proeven."
(Op de audio-cassette van de vertelvoorstelling Hodja in Holland van Marco Holmer)
Beschrijving
Als Nasreddin Hodja denkt aan lekkere soep, staat de buurjongen al op de stoep. "Ik hoef maar aan soep te denken, en jullie staan al klaar om te komen proeven!"
Bron
audio-cassette van de vertelvoorstelling Hodja in Holland van Marco Holmer
Commentaar
1998 (?)
Naam Overig in Tekst
Nasreddin Hodja 
Nasreddin Hodja 
Koran
Koran
Naam Locatie in Tekst
Turkije
Turkije
Aksehir
Aksehir
Datum Invoer
2013-03-01 12:25:00