Hoofdtekst
Paster Cavereel, in Staovel, d’n dien kuste datte, ermoesier’n [toveren] noemd’n ze datte. Ewel, ja, kiek, ’t wos daor e joenge dochter up Staovel, en d’n paster adde neur e joenkied an d’n and edaon. Mao ziej, ze wild’ er nie van wet’n. En d’n paster, eneeje, ze kwam ziek, eneeje, en a ze in neur bedde lag, ’t waor’n ol koets’n da ze zag, die nao d’n bruloft kwam’n, eneeje, ol mi schone joenkied’n. En ze wos stief ziek, wi. En dat wos van d’n paster: e wos iej kwaod, eneeje, en ’n a ze ermoessierd. En z’e toen dood egaon.
Beschrijving
De pastoor had aan een ongehuwd meisje een huwelijkskandidaat voorgesteld. Het meisje wilde echter niet met de jongen trouwen en ze werd ziek. Op haar ziekbed zag het meisje de hele tijd koetsen vol mooie mannen die naar een trouwfeest reden. Het was de pastoor die dergelijke waanbeelden veroorzaakt had. Uiteindelijk is het meisje gestorven.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (poperinge en omstreken)
294
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostvleteren 
Oostvleteren 