Hoofdtekst
In goed sechstich jier lyn wennen wy hjir oan 't paedtsje yn in keetsje, dat opset wie fan plaggen, strie en hout. Heit en ik rounen op in joun oer 't hiem nei 't paedtsje ta. Doe kom der stadich hwat oan, dat like op in houn. Mar hy wie wol sa great as in keal en roetswart. Heit hie in hekel oan hounen en joech it beest in traep en sei: "Hwat mastou hjir."
It dier joech gjin lûd, it gong stadich fuort en doe wisten wy beide dat it net in houn wie. Wy woarden tige kjel en seinen gjin wurd. Doe kom 't werom, like stadich, mar doe skopte heit der nèt tsjin oan, hwant doe wist er dat it net doogde.
It dier joech gjin lûd, it gong stadich fuort en doe wisten wy beide dat it net in houn wie. Wy woarden tige kjel en seinen gjin wurd. Doe kom 't werom, like stadich, mar doe skopte heit der nèt tsjin oan, hwant doe wist er dat it net doogde.
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn). 
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn). 
Beschrijving
Een vader en zoon zagen op een paadje een hond, zo groot als een kalf en roetzwart. De vader hield niet van honden en gaf het beest een trap. Toen het beest geen geluid maakte, wisten ze dat het geen hond was en dat het niet deugde.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 124, verhaal 2
Commentaar
31 oktober 1966
Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21