Hoofdtekst
Ik leau fêst oan foartsjirmerij. Dat praet gjin minske my út 'e holle wei. Mar tsjintwurdich wol men dêr net mear fan wite. Dêrom hâld ik my mar stil. Mar ik fornim genôch. Nachts falt der hjir wolris in planke del of hwat oars yn it hûs, dat it komt der skielk wei. Dêr bin 'k wis fan.
Beschrijving
Ook al wil men tegenwoordig niks meer weten van toverij, een oude vrouw weet zeker dat toverij bestaat.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 129, verhaal 2
Commentaar
14 november 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21