Hoofdtekst
‘k En ik nog hoord dat dat e wreendigen zwaren groten moordenare wos die de menschen up de pijnbank lei en ze vaste boend. Z’èn toen ten langen letsten gepakt in e keunekot oender èn hoop blaten. Z’èn dor gevoenden. N’ed hij dor olleszins vele gewareerd in de Melanebus. Binsten nachte kaamten hij uut enne ging hij nor de menschen ulder huzen. Ze zeggen wel de bende van Bakelandt, mor ‘k èn ik nooit mor meest van hem ollene hoord. Otten peinsde dat er etwien oentrouwig wos, enn’had er èn ikschge (een oogje) up, enne trachtte z’ook weg te melken (van kant maken) om zelve de baas te bluven en niet verron te zijn. Bakelandt wos de bendebaas, ’t kopstik. Enn’et er ezo mannen van zijn medehelpers ol de kant holpen. Z’èn Bakelandt onthoofd. Enne zoe mor ollene geweest èn. ‘k En ook nog hoord dat er dor een binnenkaam en datten e schuuflet meehad en datten hij toen de deure opendei, o z’e keer rustig in ’t slapen woren, en datten hij toen ’t schuuflet stak zo dat de mannen die dor roend ’t hof lagen wisten dat ze binnenkosten. ’t Woren er dor ook die ’s navonds binnenkamen binst dat z’an de beesten bezig woren in de stollingen. En ze kropen oender’t bedde in de kamer of up de volte. En de menschen wisten niet dat ze binnen woren. En o ze toen ol rustig gon slapen woren, kamen die mannen toen van oender dat bedde gekropen. Zo ze dein toen ulder daân en de menschen woren toen verrast in ulder slaap. Z’èn d’er toen nog gepakt en ulder levende boven ’t vier hangen om te branden toetdat ze kennen wor dat ulder geld zat om dat te pakken. Ol zukke boldadigheden dein ze. Binsten dag, de bazen toogden ulder niet vele mor ulder anhangers, de medeplichtigen, ze gingen zieder binsten dag om ’t ene en ’t andre te verkopen. En dat wos om binnen te zijn, om ulder huzage (huisinrichting) te zien wor dat ze best an binnengeweest om binnen te geraken. Ze kamen zieder toen binnen en ze baatten de menschen uut om te weten wuk dat er van ulder verteld wos. Zo slim woren ze. Ze plaagden zieder de menschen niet vele om te verkopen.
Onderwerp
SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   
Beschrijving
Bakelandt was een wrede moordenaar die zijn slachtoffers vastbond op de pijnbank. De bende van Bakelandt vertoefde vaak in het Melanebos. 's Nachts trok Bakelandt er op uit om te stelen. Wanneer Bakelandt vermoedde dat iemand hem had verraden, aarzelde hij niet om die persoon te vermoorden. Sommige rovers van Bakelandt gingen op boerderijen als knecht werken. 's Nachts staken ze een fluitje tussen de deur, zodat de andere rovers zouden weten dat ze binnen konden. Soms gebeurde het ook dat de rovers ergens binnenslopen op het moment dat de mensen in de stallen met de dieren aan het werk waren. De rovers verborgen zich dan onder het bed of op de zolder. Zodra de mensen sliepen, kwamen de rovers tevoorschijn. Mensen die niet wilden vertellen waar hun geld lag, werden boven het vuur gehangen. Overdag gingen de rovers van Bakelandt leuren om de huizen te kunnen bekijken ter voorbereiding van een inbraak.
Uiteindelijk heeft men Bakelandt opgepakt onder het gebladerte in een konijnenhok. Bakelandt werd onthoofd.
Uiteindelijk heeft men Bakelandt opgepakt onder het gebladerte in een konijnenhok. Bakelandt werd onthoofd.
Bron
S. Top, Leuven, 1964
Commentaar
5. Sagen - Legenden
west-vlaams (vrijbos)
133A
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Bakelandt   
Bakelandt (bende van)   
bende van Bakelandt   
Naam Locatie in Tekst
Merkem   
Plaats van Handelen
Melanebos   
