PKNAB0314_0315_6691 - Mare in gedaante van twee katjes - paters overlezen

Jà, toen, dów haw ich ein... ouch ene knech bij mich, dèi dao wèrkde, die zäk (zakken), dèi mósj die zäk ollemaol vèirdig (klaar) maken, die ich mósj uitvaren, en 'Dich kals (dij spreekt) van de Maar', zèit er, 'mij mooder zaliger', zag er , 'die rèij (reed) de Maar zoë geweldig, die is nao de paters mooten goon, en dat haw ze gezeen', zoë zag er, 'Twië klein kätjes', zag ze, 'die rolden van 't bed âf, aan de voot van 't bèd âf.' En ... ze ging nao de paters, en de paters zagten: 'Gij moet daar niet aan geloven.' 'Ich gelöüf dao neet aan,, mer dat is nów zoë.' 'Ja, wij overhoren (sic) u zeker, ja ja, dat doen we, mer ger moot er toch neet aan g'löüven.' En toen euverlezen, en ze haw d'r gei leid miër mèt g'had. Kan dat ollemaol?PK: jà, wèi wèt hé?

SINSAG 0291 - Mensch von Mahr beritten    SINSAG 0291 - Mensch von Mahr beritten   

Een vrouw die door de maar werd bereden, ging bij de paters te rade en zei: "Ik heb gezien dat er bij het voeteneinde van mijn bed twee katjes op de grond rolden". Eén van de paters antwoordde: "Je moet daar niet in geloven. We zullen je wel overlezen, maar je moet daar niet in geloven". Nadat de vrouw door de paters was overlezen, heeft ze geen last meer gehad van de maar.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.5 Plaaggeesten

limburgs (maasvallei)

O/XIII/213

fabulaat

Bandopname

Opgrimbie    Opgrimbie