COOMS0067_0067_8135 - Op de rug van een spookpaard naar huis

Iêne van Geetsbets vrijde mee e maske van Hulst. En zoê as da toen ging, kwam’em altêd te voet vrijen. Nao ne zekeren tijd begon’em zich dao goed thuis te voelen. ’t Was nao al hiêl laot gewuêren en hê wilde nog persé (absoluut) nao huis. "Jao", zeeën ze, "nimt dan mar e pjeireke mee." Ze hadden dao twiê schoên pjeirekes. Hê doet da, mar da biêsteke liep toch zoê hêt en hê zee: "Mar mê biêsteke toch, ge luêpt toch zoê rap." En pardaf… ’t pjeireke was eweg en hê lag op de grond en nie weten wa doen.Waarschijnlijk was da e pjeireke da de heksen regelmaotig gebrökten en da daoveur zoê rap liep.

SINSAG 0352 - Ritt auf dem Spukpferd.    SINSAG 0352 - Ritt auf dem Spukpferd.   

Een jongeman uit Geetbets was zijn vriendin in Hulst gaan opzoeken. Omdat de jongen 's avonds laat nog naar huis wilde, kreeg hij een paard mee. Onderweg sprak de jongen tot het dier: "Maar paardje, je loopt toch zo hard!" Het volgende ogenblik was het paard weg en lag de man op de grond. Wellicht was het een paard dat door heksen werd gebruikt en daarom zo snel liep.

C. Ooms, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (beringen en omstreken)

158

fabulaat

Beringen    Beringen   

Hulst    Hulst   

Geetbets    Geetbets