RCALL0052_0052_13139 - Mare verdreven door een tekst (Wielsbeke)

Metre lag ne keer in bedde. Olmetnekeer hoeorde ze ip de trappen van de voolte entwodde ofkom. ’t Was een heel klein ventje en ’t sproenk ip heur bedde. Ze voelde het krupen. Ze trok de lakens over heuren kop, mo dat ventje begost er wok an te trekken. Ze moste hoeden dat ze zwitte. Olmetnekeer zei ze: “Zie je van Ons Heere, bluft, zie je van den duvel, goat van woa dat je gekommen ziet”. En dat vintje gienk voeort, ze zag ’t krupen, met een liste (bretel) of en ene an, en met nen groeoten board.

Een vrouw die in bed lag, hoorde een mannetje van de zoldertrap komen. Toen het mannetje op het bed sprong, moest de vrouw aan de lakens trekken tot ze zweette van inspanning. Daarop sprak de bange vrouw: "Ben je van Onze Lieve Heer, blijf dan. Ben je van de duivel, ga dan terug vanwaar je gekomen bent". Vervolgens kroop het mannetje weg.

R. Callens, Leuven, 1968

1.5 Plaaggeesten

west-vlaams (tielt en izegem)

88

fabulaat

Onze Lieve Heer    Onze Lieve Heer   

Wielsbeke    Wielsbeke