Hoofdtekst
Der roan us in deurwaerder mei de duvel op.
"Ik sykje om bút", sei de duvel tsjin 'e deurwaerder.
Doe kommen se in hûs foarby, dêr hienen de man en de frou rûzje. De man wie sa lulk op syn wiif, dat hy sei tsjin har: "Ik woe wol, dat de duvel dy helle." De deurwaerder sei tsjin 'e duvel: "Hjir is wurk foar jo. Dizze man wol syn wiif graech kwyt."
De duvel sei: "Dat tochten jo mar. As ik it bisocht, soenen se har allebeide tsjin my keare, hwant sy miene der net in wurd fan dat se sizze. Hy wol har net kwyt. Dan hie 'k se allebeide tsjin, as ik kom. Né, dêr bigjin ik net oan."
Even letter kommen se in hûs foarby, dêr hie de frou rûzje mei de bern. De frou sei tsjin har kroast: "Bern, hwat binne jim ûndogensk. Ik woe, dat de duvel jim helle."
De deurwaerder sei tsjin 'e duvel: "Jo hearre it. Nim se mei. Sy binne jo tasein."
"Dat tochten jo mar", sei de duvel. "Ik hoef 't net to bisykjen, dy bern mei to nimmen, hwant as ik dat die, klaude de mem my de egen út 'e kop. Né, dêr bigjin ik net oan."
Doe kommen se by in hûs, dêr sei de deurwaerder: "Hjir mat ik wêze. Ik mat hjir even jild ynfoarderje." Doe hearde de duvel, dat de man dy't dêr wenne, sei: "Ik woe dat de duvel alle deurwaerders helle."
Doe sei de duvel tsjin 'e deurwaerder: "Jo nim ik mei, hwant dizze man dy mient it."
"Ik sykje om bút", sei de duvel tsjin 'e deurwaerder.
Doe kommen se in hûs foarby, dêr hienen de man en de frou rûzje. De man wie sa lulk op syn wiif, dat hy sei tsjin har: "Ik woe wol, dat de duvel dy helle." De deurwaerder sei tsjin 'e duvel: "Hjir is wurk foar jo. Dizze man wol syn wiif graech kwyt."
De duvel sei: "Dat tochten jo mar. As ik it bisocht, soenen se har allebeide tsjin my keare, hwant sy miene der net in wurd fan dat se sizze. Hy wol har net kwyt. Dan hie 'k se allebeide tsjin, as ik kom. Né, dêr bigjin ik net oan."
Even letter kommen se in hûs foarby, dêr hie de frou rûzje mei de bern. De frou sei tsjin har kroast: "Bern, hwat binne jim ûndogensk. Ik woe, dat de duvel jim helle."
De deurwaerder sei tsjin 'e duvel: "Jo hearre it. Nim se mei. Sy binne jo tasein."
"Dat tochten jo mar", sei de duvel. "Ik hoef 't net to bisykjen, dy bern mei to nimmen, hwant as ik dat die, klaude de mem my de egen út 'e kop. Né, dêr bigjin ik net oan."
Doe kommen se by in hûs, dêr sei de deurwaerder: "Hjir mat ik wêze. Ik mat hjir even jild ynfoarderje." Doe hearde de duvel, dat de man dy't dêr wenne, sei: "Ik woe dat de duvel alle deurwaerders helle."
Doe sei de duvel tsjin 'e deurwaerder: "Jo nim ik mei, hwant dizze man dy mient it."
Beschrijving
Een deurwaarder en de duivel liepen eens samen langs de huizen. Ze hoorden een boze man tegen zijn vrouw zeggen dat hij wilde dat de duivel haar kwam halen. Maar de duivel zei tegen de deurwaarder dat hij haar niet zou halen, omdat de man het toch niet echt meende. Even later hoorden ze een boze moeder tegen haar kinderen zeggen dat ze wilde dat de duivel hen kwam halen. Maar ook nu meende de duivel dat de vrouw niet meende wat ze zei. Toen kwamen ze bij een man, bij wie de deurwaarder geld moest innen. De man zei dat hij wilde dat de duivel alle deurwaarders kwam halen. Toen zei de duivel tegen de deurwaarder: "Jou neem ik mee, want deze man meent het."
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 140, verhaal 7
Commentaar
26 november 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21