Hoofdtekst
In mennich doarpen ha doe in namme krige. By Akkrom seagen se achterom yn 'e richting Aldeboarn, dêr't se wei kom wienen. Doe't se seagen hoe bochtich de Boarn woarn wie, suchten se: "Ah, krom!" En sa hyt dat doarp fan Akkrom.
In ein fierder krigen se lêst fan wargens. Om't de lea har sa warch wienen, neamden se dat plak: Warge lea, nou Wargea.
Fan Ljouwert nei Dokkum groeven se de Dokkumer Ie. Om even hwat út to rêsten hongen se hwat tsjin in tsjerkje oan, dat de lêst net drage koe en útelkoar foel. "Britsen", seinen se. En sa hyt it doarp Britsum.
Ien toer fierder gong it better. De tsjerke hâldde it en hja seinen tofreden: "Stien." En dat is nou Stiens.
In ein fierder krigen se lêst fan wargens. Om't de lea har sa warch wienen, neamden se dat plak: Warge lea, nou Wargea.
Fan Ljouwert nei Dokkum groeven se de Dokkumer Ie. Om even hwat út to rêsten hongen se hwat tsjin in tsjerkje oan, dat de lêst net drage koe en útelkoar foel. "Britsen", seinen se. En sa hyt it doarp Britsum.
Ien toer fierder gong it better. De tsjerke hâldde it en hja seinen tofreden: "Stien." En dat is nou Stiens.
Beschrijving
De weg vanuit Akkrom naar Aldeboarn is zeer bochtig, zodat de mensen zuchtten: "Ah, krom." Zo is het dorp aan de naam Akkrom gekomen.
Een eind verder kregen de mensen last van vermoeidheid. Omdat de lichamen zo moe waren noemden ze de plaats: Warge lea [vermoeid lichaam], nu Wargea.
Van Leeuwarden naar Dokkum groeven ze het Dokkumer Ee. Om even wat uit te rusten, hingen ze wat tegen de kerk aan. Maar die kon de last niet dragen, en viel uit elkaar. "Britsen", zeiden de mensen, en zo heette het dorpje Britsum.
Een stukje verder ging het beter. De kerk kon het houden en ze waren tevreden: "Stien [steen]". En dat is nu Stiens.
Een eind verder kregen de mensen last van vermoeidheid. Omdat de lichamen zo moe waren noemden ze de plaats: Warge lea [vermoeid lichaam], nu Wargea.
Van Leeuwarden naar Dokkum groeven ze het Dokkumer Ee. Om even wat uit te rusten, hingen ze wat tegen de kerk aan. Maar die kon de last niet dragen, en viel uit elkaar. "Britsen", zeiden de mensen, en zo heette het dorpje Britsum.
Een stukje verder ging het beter. De kerk kon het houden en ze waren tevreden: "Stien [steen]". En dat is nu Stiens.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 140, verhaal 9
Commentaar
26 november 1966
Naam Overig in Tekst
Akkrom [Akkrum]   
Dokkumer Ie   
Naam Locatie in Tekst
Aldeboarn   
Wargea   
Stiens   
Britsum   
Dokkum   
Leeuwarden   
Dokkumer Ee   
Ljouwert   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
