Hoofdtekst
Dao wuore twie jonge die meusjte altied de zuipkiètel stuoke. Dow zaet ins eine tiènge den angere: "Jef, as eine van os twie toch ze liève sturf, dan moot toch eine trökkommen en zègge waat hiejnao is". Ja good, ze maakden ’n akkuord. E paar jaor d’rop keem ein van die jonge te sterven en daen angere waas weer in ’t bakkes (bakhuis) zuip aan ’t stuoke; en in eine kier huurt er e geröesj en e dènge en ene bol veur en iè waas hiêl de kluts kwiët. Dow zag dat deink zoe: "Alles wuurd sjerp en nej (nauw) gerièkend en niks wuurd kwietgesjolje". Dat waas waat hiej naomaols waor.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Twee jongens hadden afgesproken dat diegene die als eerste zou sterven aan de andere zou komen vertellen hoe het er in het hiernamaals aan toe ging. Enkele jaren later was één van de jongens dood. Toen de andere jongen op een dag in het bakhuis aan het werk was, hoorde hij een geluid en zag een vuurbol verschijnen, die zei: "Alles wordt nauw gerekend en er wordt niets kwijtgescholden".
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
161
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Rotem   
