CJ014309

Anne Karl wenne op 'e Sânbulten. Hy wie us yn Grinslân oan 't sichtsjen op 'e klaei. 't Wie achter Warffum. De plaets fan 'e boer stie pûr op 'e rûmte.
Op in joun soed er nei 't doarp ta to skearen. Hy woe it koartste paed mar nimme, mar dat rette de boerinne him sterk ôf. Hwant op dat paed, dêr doogde it jouns net, dêr spoeke it. Sy rette him oan foar tsienen thús to wêzen. Mar Anne steurde him dêr net oan en hy gong der doch lâns. Sa kom er by de skearbaes. Hy hie by de homeije fan 'e plaets in reade bûsdoek om 'e hekke boun, dan koed er it sté altyd wer fine.
Doe't er wer fuort soe, sei de skearbaes: "Hwer sille jo lâns?"
Hy neamde it paed. Dat wie de koartste wei.
"Dêr spoeket it," sei de skearbaes, "dat soe 'k mar net dwaen."
Mar Anne steurde him ek net oan 'e warskôging fan 'e skearbaes.
Doe't er al in moai ein op stap wie en de bûsdoek al yn 't sicht krige, dy't om 'e hekke hinne siet, doe kom der hwat oan. It kom fan achteren yn.
It like in hoep to wêzen en dy hoep kom rjocht op him ta. Hy woarde rare kjel en gong hurd oan kant. Dy hoep folge him, dat hy gong yn 'e sleat del. Doe gong de hoep rjocht de wei del.
Doe't er thús kom koe de frou wol oan him sjen dat der hwat west hie.
"Ha jo hwat sjoen?" frege se.
"Ja," sei er, "in hoep." En hy fortelde har it gefal.
Dy jouns praetten se der lang oer mei elkoar en doe woarde der mar bisluten dat sy soenen de beide dûmny's fan it doarp warskôgje. Dat wienen de grifformearde en de herformde dûmny, in jongen ien en in âld man.
Dy beide dûmny's wachten op in joun togearre it spoek ôf. Dêr kom de hoep oan.
De âldste frege: "Hwat is jou bigearte?"
It wie in frommes dat antwurde.
"Dat ik by myn heit en mem yn 't graef kom to lizzen", sei se. "Ik bin yn in forkeard graef tolânne kom."
"Jou winsk wurdt folbrocht", sei de dûmny.
Doe gongen se nei de deagraver ta. En doe die 't bliken dat hja wie yn in forkeard graef tolânne kom. Dat hie in forsin west. It wie in boeredochter. Sy ha it lyk opgroeven en yn 't goeije graef brocht.
Nei dy tiid hat it dêr noait wer spûke.

SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.    SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.   

Een man werd door verschillende mensen gewaarschuwd 's avonds niet op een bepaalde weg te lopen. Maar de man trok er zich niets van aan en ging toch. Toen hij inderdaad een spook tegenkwam, vertelde hij dit aan de twee dominees van het dorp. De gereformeerde en de hervormde dominee gingen samen aan de spookvrouw vragen wat haar begeerte was. Zij vertelde dat ze in het verkeerde graf begraven was, en dat ze daardoor geen rust kon vinden. Toen heeft de doodsgraver haar opgegraven en bij haar ouders in het graf gelegd. Sindsdien heeft het op de weg niet meer gespookt.

Corpus Jaarsma, verslag 143, verhaal 9

10 december 1966

Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.

Anne Karl    Anne Karl   

Sânbulten    Sânbulten   

Grinslân    Grinslân   

Warffum    Warffum   

2013-03-01 14:46:21