Hoofdtekst
Ynse siet us yn in kroechje oan 'e Weibuorren by Oerterp. Dêr siet nochal hwat jongfolk en dy mannen bigongen Ynse to narjen. Sy koenen him net.
Ynse wie nochal moai goed en liet se earst gewurde. Mar doe't it slimmeroan woarde, kom er oerein. Hy krige even twa fan dy mannen beet, hâldde se earst in eintsje fan inoar en brocht se doe nei elkoar ta, krekt as mei in harmoanika. Doe smiet er se bûtendoar.
"Binne der mear?" sei Ynse. Mar de oaren naeiden gau út. Dy twa ha wikenlang in blauwe rêch hawn.
Ynse wie nochal moai goed en liet se earst gewurde. Mar doe't it slimmeroan woarde, kom er oerein. Hy krige even twa fan dy mannen beet, hâldde se earst in eintsje fan inoar en brocht se doe nei elkoar ta, krekt as mei in harmoanika. Doe smiet er se bûtendoar.
"Binne der mear?" sei Ynse. Mar de oaren naeiden gau út. Dy twa ha wikenlang in blauwe rêch hawn.
Beschrijving
In een kroegje zaten onbekenden sterke Ynse eens te narren. Toen hij het zat was, sloeg hij er twee als een harmonika tegen elkaar aan.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 145, verhaal 14
Commentaar
19 december 1966
Naam Overig in Tekst
Sterke Ynse 
Sterke Ynse 
Naam Locatie in Tekst
Weibuorren
Weibuorren
Oerterp
Oerterp
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21