HSCHO0207_0208_11057

I Er was dus een verhaal van een spook?8 In Hees een dorpje in Zuid-Limburg, daar werd regelmatig een spook gesitueerd in een veldweg. Dat was eigenlijk een weg die begroeid was met heggen en hoge struiken en hoge boomgaarden - boomgaarden met hoogstamfruit - en alles. En iedereen ging daar niet graag naartoe omdat, ’s avonds werden er nogal eens spoken gesitueerd en gezien door sommige mensen. Nu was het zo er was een jonge gast die nogal veel schrik had en die niet durfde, eigenlijk, in die weg komen, zeker niet ’s avonds, want hij had geweldige schrik van spoken. Tuurlijk kameraden die wisten dat ook. Die gingen eens een komplot gereedmaken om hem eens proberen daar te krijgen. Met veel hebben en houden werd hij dan toch eens gekregen, werd hij dan toch eens overtuigd om daar ergens iets te gaan halen wat men overdag in het veld vergeten had. Goed, hij zich gereedgemaakt en alle moed bijeengeschraapt en hij ging het veld in. Goed. Maar wat z’n kameraden niet wisten, dat was dat hij een riek meegenomen had. Hij had de riek op z’n schouders genomen en hij was gewoon het veld ingegaan. Natuurlijk, schrik en overal waar hij kwam zag hij iets. Tot op een bepaald ogenblik hij toch al meer als honderdvijftig meter in die weg was - de maan scheen en het was donker - en plots vliegt er ergens een spook op hem uit. Hij schreeuwt en schreeuwt! Dat spook dat begint rond te draaien en dan gebruikt hij zijn riek, want hij denkt: "Ik moet weg! Ik moet mij verdedigen." En hij steekt en hij blijft steken met die riek ondanks het feit dat dat spook - hoe zal ik zeggen? - schreeuwt en hulp roept en zegt dat hij het niet op hem moet steken, dat hij iemand anders is. Maar hij is door het hysterische heen en hij blijft steken. En dan blijft dat spook liggen met dat witte laken en dat wordt allemaal rood bloed. En dan ziet hij, hij vertrekt… Hij gaat eigenlijk in feite niet kijken naar het spook - dat hebben ze mij wel verteld. Hij vertrekt en loopt terug naar huis. En dan achteraf komt hij z’n kameraden die van op afstand gevolgd waren, komt hij tegen en die gaan dan mee terug. En dar vertelt hij tegen dat hij het spook vermoord heeft, dat hij het spook kapot gemaakt heeft. Ja, die gaan mee terug, kijken, en dan vinden ze zijn kameraad dood in het veld. Achteraf werd die jongen natuurlijk, die krijgt z’n straf en die is nooit meer teruggekomen op die plaats waar hij die moord gepleegd heeft.I Wie heeft dat eigenlijk verteld?8 Dat is mijn vader (= † Henri Peters -Theunissen, Holstraat 37, Hees) en die wist dat van zijn grootvader (= † Jan Peters -Moors, Holstraat 37, Hees).I Dat is dus eigenlijk al heel oud dan?8 Jaja, dat is een heel oud dan. Ik weet nog de richting van wie dat die - die persoon die heeft echt bestaan, die dat spook zogezegd, vermoord heeft. Ik weet van welke familie (= familie Martens), maar dat is dan weer: grootvader van, van, en daar een broer van. Dus, verder weg.

De mensen vertelden dat in een veldweg in Hees een spook ronddwaalde. Op een avond moest een jongen iets in het veld gaan halen, waardoor hij langs de beruchte veldweg moest gaan. De vrienden van die jongen hadden zich als spook verkleed en sprongen bij maanlicht tevoorschijn. Doodsbang stak de jongen met zijn mestvork in het spook. Later bleek dat de jongen zijn vriend had doodgestoken. De jongen werd gestraft en is nooit meer teruggekeerd naar de plaats waar hij zijn vriend had vermoord.

H. Schoefs, Leuven, 1996

1.4 Luchtgeesten

limburgs (groot-riemst)

8A 207

Grootvader van de informant

fabulaat

Hees    Hees   

Hees    Hees