Hoofdtekst
Dao waor ouch ins eine, - ich kèn hem, mer ich zal mer niemend neumen -, dèi leep elken aovend in 't getske rónd as weerewouf, mèt gleuj (gloeiende) kèttingen. En dèi MóSJ er eederen aovend uit, dèi mósj (moest) d'ruit, ee kosj (kon) dao niks aan doen. En dan tujjerde-n (ranselde) ee de luj âf mèt gleuj kèttingen. En de minsen kènden hem ollemaol hé, mer ee kosj dao niks aan doen. En toen waor ins missie, - du wèts (weet) wâl, es zoë ene pater of paters kómmen prèiken - en dów ging ee nao dèi pater en dów zag er hem dat. En dèi pater pakde-n hem dat âf, en leet hem toen heivers gaon. Mer toen er bij hun kaom, begosj (begon) er te zweiten, en ee zwèdde (zweette) water en blood. En ee weer trug nao dèi pater. 'Jà', zag dèi pater tegen hem, 'dat is 't gevolg van wat-ste ollemaol gedoon hebs!
Beschrijving
Een man die elke avond als weerwolf moest rondlopen, ranselde de mensen af met gloeiende kettingen. Toen er paters in het dorp waren ter gelegenheid van de missie, ging de weerwolf zijn zonde opbiechten. Nadat de man door een pater was verlost, ging hij naar huis. Omdat de man water en bloed begon te zweten, ging hij terug naar de pater. Daarop sprak de geestelijke: "Ja, dat is het gevolg van wat je allemaal hebt gedaan!"
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
M/XVIII/121
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen 
Maasmechelen 