Hoofdtekst
39 M -Ah ja, recht op ons deur die koeien zo altijd op dezelfde ure met haar poten azo omhoog tot zo over haar krebbe (kribbe) waar dan ze uit aten en de paters hên (hadden) geweest en als ze buitenkwamen zweetten ze, dat was te Melkebekens, op ‘t hof recht op ons hé en ze zweetten van ellende hé en ‘t heeft gedaan geweest.II -Tiens, dat wist ik niet.I -En waar was dat hof juist?42 -Op Rijkbos.39 -Recht op ons deur.I -En welke gemeente is dat juist?39 -Elene, Elene. Ja, ik heb mijn moeder dat altijd horen zeggen dan ze daar geweest hên (hadden).41 -Awel die koeien met die strekskes op haar staart, dat was van uw moeder hé (tot informante 42, zijn vrouw).42 -Dat heb ik gezegd hé. (de informante had ons dit verhaal de week ervoor verteld tijdens de koffietafel na de begrafenis van onze groottante.)I -Ja, vertelt dat een keer, madame, wat dat juist was.
Beschrijving
Op een boerderij in Elene zaten de koeien op een bepaald tijdstip altijd met hun poten in de lucht. Toen de paters de dieren kwamen overlezen, zweetten ze verschrikkelijk.
Bron
C. De Winne, Leuven, 1999
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
oost-vlaams (groot-zottegem)
39M
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Strijpen   
Plaats van Handelen
Elene   
