Hoofdtekst
Een vöftien jaor geleeên zên ich hêt ziek gewist. Ich kost niks ne mieê inaâven. Ich kost alleên nog melk mee beschuiten eten. Ich hem alles geprobeerd, want zoê was ich. Ich zên nao doktoôrs in Luik, Antwerpen en Brussel gewist. Mar die zeeën dat ich niks mankeerde, dat ze mich nie kosten helpen. Toen huêrden ich klappen van de wonderdoktoôr van Zutendaal, e gewoôn koolputterke. Ich zên dao hinnen gewist en dieê zee tegen mich: "Da zên de zenuwen die oech plaogen", en hê dee mich goei werken doen. Van toen af begost ’t te beteren, ich kon langzamerhand wiêr beginnen te eten en nao zên ich zope goed as gelijk wie.
Beschrijving
Een man die zo ziek was dat hij enkel nog melk met beschuiten kon eten, ging te rade bij dokters in Luik, Antwerpen en Brussel. Omdat niemand de man kon helpen, ging hij naar de wonderdokter van Zutendaal, die ook wel 'koolputterke' werd genoemd. De wonderdokter stelde vast dat de kwaal het gevolg van stress was, en hij wist de man te genezen.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
2.2 Tovenaars
limburgs (beringen en omstreken)
457
memoraat
Naam Overig in Tekst
koolputterke (wonderdokter van Zutendaal)   
Naam Locatie in Tekst
Heppen   
Plaats van Handelen
Antwerpen   
Luik   
Zutendaal   
Brussel   
