Hoofdtekst
Us heit fortelde, yn Twizelerheide wenne in naeister, dy siet altyd to naeijen foar in oar. Sy makke sels de stof fan 'e deadshimden en dy naeide se ek allegear ynelkoar. It minske krige der minne eagen fan fan al dy lytse stekjes. Oan har sels kom se net ta. Har eigen bleau altyd lizzen. Stellenderwei koe se soms us in stek foar har sels dwaen. Dat, doe't se stoar, wie har eigen deadshimd noch net iens klear. Der siet mar ien mouwe yn. Letter spoeke dat minske. Dan sei se:
"Altyd spannemanne
en noch mar ien himd mei ien mouwe."
"Altyd spannemanne
en noch mar ien himd mei ien mouwe."
Onderwerp
AT 0366 - The man from the gallows   
ATU 0366 - The Man from the Gallows.   
Beschrijving
Een naaister naait altijd voor andere mensen. Ze naait vooral doodshemden. Ze werkt zo hard, dat ze maar heel af en toe een steekje aan haar eigen doodshemd kan naaien. Als ze overlijdt, heeft ze maar één mouw in haar hemd. De vrouw is altijd blijven rondspoken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 147, verhaal 2 (archief MI)
Commentaar
27 december 1966
The Man from the Gallows
Naam Locatie in Tekst
Twizelerheide   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
